English

Εξω-Αισθητηριακή Αντίληψη & Μορφογένεσις


e002

Έξω- Αισθητηριακή Αντίληψη και Αυτό-Ύπνωση

Ο μαθηματικός συσχετισμός

του Richard Alan Miller*

«Μέσα από προγράμματα που εκπόνησε στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον και μετά από εντατική μελέτη των τεχνικών ύπνωσης, ο γιατρός Richard Alan Miller διαμόρφωσε μια σειρά μαθηματικών αξιωμάτων και εξισώσεων που περιγράφουν τη σχέση της ύπνωσης με την ανάπτυξη ψυχικών ικανοτήτων»

Στα τέλη του 1971, ήλθε σε επαφή μαζί μου ο Ted Krueger, εκπροσωπώντας την εταιρία έρευνας  και ανάλυσης Seal Corporation, η οποία ενδιαφερόταν για τις εργασίες σχετικά με την Έξω-Αισθητηριακή Αντίληψη (ESP) που διεξαγόταν από τον Οργανισμό για την Πρόοδο της Γνώσης (Organization for the Advancement of KnowledgeOAK). Το 1970, ο ΟΑΚ είχε ήδη εξελιχθεί σε ένα think- tank για την Boeing (περιλαμβάνοντας, επίσης, τη Battelle Pacific Northwest  και τηDouglas United Nuclear), ενώ το 1972 είχε αναπτυχθεί πια σε μια μεγάλη ερευνητική ομάδα, μέσω του μαθήματος Υπερφυσικών Φαινομένων που δίδασκα στο Πειραματικό Κολέγιο, στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον.

Ουσιαστικά, η Seal θέλησε να αναπτύξει υπερανθρώπους με δεξιότητες που αφορούσαν στον χώρο του υπερφυσικού! Το πρώτο της ESP project ήταν να δημιουργήσει ένα εξατομικευμένο ερωτηματολόγιο, με σκοπό την ανεύρεση ατόμων με ικανότητα πρόγνωσης μεγαλύτερης της κανονικής. Γνωστή και ως «τυπική απόκλιση», η κανονική ικανότητα πρόγνωσης ορίζεται ως η ικανότητα να μαντέψει κανείς σωστά αν ένα κέρμα θα φέρει κορώνα ή γράμματα κατά 50%, δηλαδή ανά μια

-----------------

* O Richard Alan Miller είναι γιατρός και ειδικός στην καλλιέργεια βοτάνων 

στις δυο προσπάθειες. Το ερωτηματολόγιο σχεδιάστηκε με σκοπό να βοηθήσει στην αναγνώριση των ατόμων εκείνων που οι επιδόσεις υπερέβαιναν αυτή την κανονική δυνατότητα πρόβλεψης, και άρα θα άξιζαν περαιτέρω εξάσκηση.

Ένα από τα μετέπειτα σχετικά προγράμματα ήταν το «Project Parafile» που αφορούσε σε μια βάση δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης, η οποία αναπτύχθηκε για τη Mankind Research Unlimited (MRU)- έναν οργανισμό- βιτρίνα για τις Μυστικές Υπηρεσίες του Πολεμικού Ναυτικού, η οποία πραγματοποιούσε αμφιλεγόμενες έρευνες μέσω think- tanks, χορηγιών και άλλων προσπαθειών.

Το επόμενο έργο που ανέθεσε η Seal στην OAK (και το οποίο αργότερα εξελίχτηκε στο Πρόγραμμα «Seals» του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ) ήταν η ανάπτυξη ενός μοντέλου, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εκπαίδευση αυτών των άνω της κανονικής ικανότητας ατόμων και, στη συνέχεια, τον ομαδικό συντονισμό των ικανοτήτων τους για πρόγνωση. 

Η ESP στο μικροσκόπιο

Το 1973, λόγω των τρεχουσών εργασιών της ΟΑΚ με τις ικανότητες ESP, ο δρ.  Milan Ryzl κλήθηκε στο σπίτι μου στο Σιάτλ για ανταλλαγή απόψεων και για ενημέρωση σχετικά με τις δικές του εργασίες στην ESP. Ο δρ. Ryzl ήταν βιοχημικός στο Ινστιτούτο Βιολογίας της Ακαδημίας Επιστημών της Τσεχοσλοβακίας και πρωτοπόρος στη μελέτη των υπερφυσικών φαινομένων, πριν αυτομολήσει το1967 στις ΗΠΑ.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, είχε ετοιμάσει μια σειρά εργασιών σχετικά με την εξέλιξη των μελετών για τα υπερφυσικά φαινόμενα στις χώρες του Σιδηρού Παραπετάσματος. Αυτές οι εργασίες αποτελούσαν μέρος του Συμποσίου Ψυχοτρονικής (www.earthpulse.com - Mind-Brain Effects)και πραγματεύονταν ζητήματα όπως η τηλεπάθεια, η τηλεκίνηση και η πρόγνωση γεγονότων, και γενικότερα κλάδοι που αποκαλούνταν κοινώς «έξω- αισθητηριακά φαινόμενα» («ESP», γι’ αυτά που συνέβαιναν «έξω από το σώμα»).

Στις μελέτες του δρ.Ryzl περιλαμβάνονταν τεχνικές ύπνωσης για την ανάπτυξη υποκειμένων σε ESP. Με σκοπό να επιδείξει αυτές τις τεχνικές, ο Ryzl  χρησιμοποίησε τα ψυχικά του υποκείμενα, για να προγνώσει τους αριθμούς που θα κέρδιζαν στη δημόσια λοταρία της Τσεχίας- είχαν επιτυχία επί 3 βδομάδες στη σειρά! Μέσα από τις συζητήσεις μου με τον δρ. Ryzl  προέκυψε η ανάπτυξη μιας σειράς πρωτοκόλλων, σχετικά με το πώς να ευαισθητοποιήσει κανείς τις ικανότητες του στην έξω- αισθητηριακή αντίληψη κατά 400 φορές περισσότερο από τη φυσική δυνατότητα εξαγωγής προγνώσεων. 

Το 1975,  έλαβα μια πρόσκληση σε διαγωνισμό από το Ίδρυμα Ερευνών για τη Φύση του Ανθρώπου, του Πανεπιστημίου του Duke, για να επιδείξω αυτά τα πρωτόκολλα σε μια επίσημη μελέτη- επρόκειτο για τον Α’ Παγκόσμιο Ψυχικό Διαγωνισμό. Περισσότεροι από 20 φημισμένοι ψυχικοί συμμετείχαν στην εκδήλωση αυτή (Jeane Dixon, Sybil Leek, John Pierrakos, James Hurtak κ.α.). Προσκλήθηκα, επίσης, να δοκιμάσω τα προτεινόμενα μοντέλα για την πρόκληση ικανότητας ESP  με τη χρήση μορφών αυτό- ύπνωσης.

Τα αποτελέσματα έμειναν ιστορικά.  Περισσότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες έδειξαν φυσιολογικές βαθμολογίες, από 22 έως 27, σε μια κλίμακα ως το 100, όπως ήταν αναμενόμενο. Οι περισσότεροι από τους πιο γνωστούς ψυχικούς επέδειξαν κάποια φανερή υπερ- φυσική ικανότητα, με συνολικές βαθμολογίες που κυμαίνονταν μεταξύ 40-60 ορθών απαντήσεων στις 100.

Εγώ, ωστόσο, χρησιμοποιώντας την τεχνική μου για την πρόκληση ESP, μέσω διαφορών αυτο- ύπνωσης, πέτυχα βαθμολογία 83 στα 100!

Πως κατέληξα, λοιπόν, να νικήσω τους καλύτερους ψυχικούς της χώρας, στα δικά τους χωράφια; και το πιο σημαντικό: Πως μπορείτε εσείς να αυξήσετε τον δικό σας Δείκτη Ψυχικών Ικανοτήτων;

Ορισμοί και Αξιώματα

Σύμφωνα με τους τυπικούς ορισμούς, η ύπνωση είναι μια οριακή κατάσταση μεταξύ ύπνου και εγρήγορσης. Ωστόσο, ως ύπνωση μπορεί να θεωρηθεί και κάθε κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την έντονη συγκέντρωση της προσοχής σε μια “περιοχή” της συνείδησης, με μια παράλληλη βαθιά έλλειψη προσοχής για τις άλλες περιοχές.

Το βάθος της ύπνωσης, το οποίο είναι ένα ζήτημα που υποκρύπτεται μέσα σε αυτόν τον ορισμό, μπορεί να προσδιοριστεί ως η διαφορά μεταξύ της έντασης της συγκέντρωσης σε μια σφαίρα ή περιοχή, και του μεγέθους της αναστολής σε άλλες. Βαθύτερες καταστάσεις ύπνωσης προξενούνται επικεντρώνοντας την προσοχή για παρατεταμένες περιόδους. Με αυτούς τους τεχνικούς ορισμούς της ύπνωσης, είναι πλέον δυνατή η δημιουργία ενός χρήσιμου επιστημονικού μοντέλου για τον συσχετισμό της ύπνωσης με την εξω- αισθητηριακή αντίληψη.

Αξίωμα Ι: Εστιασμένη προσοχή/ένταση. Η συνειδητή εμπειρία συνδέεται με τις νευρικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα πάνω από ένα κρίσιμο (οριακό) επίπεδο συνειδητότητας/ εγρήγορσης. Η λειτουργία της εστιασμένης προσοχής, που ορίζεται ως Ι(c) ή “ένταση συγκέντρωσης”, διαφοροποιείται σημαντικά σε μια κατάσταση ύπνωσης, όπου η προσοχή είναι εστιασμένη.

Αξίωμα ΙΙ: Ενέργεια. Η ψυχική (Psi) ενέργεια, την οποία αυθαίρετα ορίζουμε ως Ε (psi), είναι το αντίστοιχο (στο πεδίο των εξω- αισθητηριακών φαινομένων) εκείνων που, στον τρισδιάστατο κόσμο μας, ονομάζεται “ενέργεια”.

- Σύστοιχο Α: η Ε (psi) δεν έχει περιορισμούς χρόνου.

- Σύστοιχο Β: η Ε (psi)δεν μπορεί να μετατραπεί σε άλλες γνωστές φυσικές ενέργειες (όπως π.χ η θέρμανση αγωγών που παράγει φως)

- Σύστοιχο Γ: η Ε (psi) δρα επηρεάζοντας τις μετατροπές των γνωστών φυσικών ενεργειών

Αξίωμα ΙΙΙ: Η ενέργεια Psi είναι παράγωγο κάποιας πλευράς των μεταβολικών διαδικασιών του ανθρώπινου οργανισμού. (Μπορείτε να βρείτε όλα τα φυσικά δεδομένα όσον αφορά στη σχέση μεταξύ μεταβολικών διαδικασιών και εξω- αισθητηριακής αντίληψης στο βιβλίο Beyond Telepathy της Andrija Puharich). 

Αξίωμα V: Η παραγωγή psi ενέργειας επιφέρει ως αποτέλεσμα την ταχύτατη ελάττωση του επιπέδου εγρήγορσης (κόπωσης εγρήγορσης). Αυτό εξηγεί άμεσα: α) γιατί κάθε συνειδητή πράξη έχει περιορισμένη διάρκεια, β) γιατί από το νου μας περνάνε ακατάπαυστα εναλλασσόμενες σκέψεις και γ) γιατί η προσοχή μας μεταστρέφεται συνεχώς από το ένα αντικείμενο στο άλλο. Όταν σκεπτόμαστε, δαπανούμε ψυχική ενέργεια. Η δαπάνη αυτή, σε λίγο χρόνο, αυτόματα μειώνει το επίπεδο εγρήγορσης, οπότε η προσοχή μας δεν μπορεί να κρατηθεί πλέον εστιασμένη και στρέφεται σε κάτι άλλο.

Αξίωμα VI: Η ένταση της συνειδητής εμπειρίας, Ι(c), εξαρτάται από το ρυθμός (ταχύτητα) παραγωγής ψυχικής ενέργειας. Μαθηματικά, αυτό περιγράφεται ως εξής:

dE(psi)/dt=A(e) x I(c). Αυτό σημαίνει ότι ο ρυθμός μεταβολής της Ε (psi), σε συνάρτηση με τον χρόνο [DE(psi)/dt] ισούται με το γινόμενο κάποια γεωγραφικής σταθεράς Α(e) επί την ένταση της συγκέντρωσης, Ι(c).

Με πιο απλά λόγια, η ψυχική ενέργεια, Ε(psi) ισούται με μια γεωγραφική σταθερά Α(e) επί την ένταση της συγκέντρωσης Ι(c), επί το χρονικό διάστημα t που διατηρούμε αυτή τη σκέψη: Ε(psi)= Α(e) x I(c) x t 

Αν δεν μπορούμε να κάνουμε μια συγκεκριμένη σκέψη να διαρκέσει αρκετά, θα ήταν αρκετό να την επαναλάβουμε ξανά και ξανά, μέχρι το άθροισμα των αξιών των ξεχωριστών σύντομων περιόδων να αποκτήσει μια επαρκή αξία. Η εξίσωση τώρα γίνεται: Ε(psi)= Α(e) x I(c) x [t(1) + t(2) + t (3) +....]

Εξω-αισθητηριακή αντίληψη παρατηρείται συχνά στην ύπνωση, ως μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μια μοναδική έντονη σκέψη. Έχει αναφερθεί πολλές φορές ότι οι επαναλαμβανόμενες περιπτώσεις ψυχοκινητικών φαινομένων, όπως στην εκδοχή των στοιχειωμένων σπιτιών, συνδέονται με παλιότερα τραγικά συμβάντα που σχετίζονται με ένταση συγκέντρωσης Ι(c). Οι συχνές αναφορές σε περιπτώσεις τηλεπάθειας κάτω από καταστάσεις κρίσης (εξω- αισθητηριακή επαφή μεταξύ δυο ατόμων, ένα από τα οποία πεθαίνει ή βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο) συνδέονται οπωσδήποτε με έντονη σκέψη ή συγκέντρωση.

Επιπλέον ανακάλυψη της λεγόμενης νοητικής γονιμοποίησης, γνωστής στη σχετική φιλολογία ως “ψυχομετρία”, παρείχε τις αποδείξεις ότι οι επαναλαμβανόμενες ίδιες σκέψεις αυξάνουν την αναμενόμενη ψυχική αντίδραση. Ένα δαχτυλίδι που φοράμε για πολύ καιρό θα “εντυπώσει” τις μνήμες του χρήστη επάνω του, ενώ ένα δαχτυλίδι που φοράμε που και που δε θα φανερώσει στον ψυχομέτρη καμία μνήμη εκείνου που το φορούσε.

Οι θρησκευτικές παραδόσεις βεβαιώνουν ότι οι επανειλημμένες προσευχές είναι πιο αποτελεσματικές από μια μόνο προσευχή. Με άλλα λόγια, όσο περισσότερο επαναλαμβάνετε την ίδια προσευχή ή όσο περισσότερο εκτελείται ένα και μοναδικό τυπικό, τόσο μεγαλύτερη είναι η επίδραση.

Αξίωμα VII: Η μορφοποίηση της ψυχικής ενέργειας (σκεπτομορφή), η οποία δημιουργείται μέσω μιας νοητικής πράξης, διατηρεί το σημασιολογικό περιεχόμενο της σκέψης που τη δημιούργησε. Ουσιαστικά, κάθε σκέψη μας είναι μοναδικά διακριτή. Αν παρεκκλίνει κανείς έστω και ελαφρά από μια συγκεκριμένη σκέψη του, παράγει μια διαφορετική σκεπτομορφή. Η εγκεφαλική δράση που παράγει την ψυχική ενέργεια σχετίζεται με την ίδια τη μνήμη, και πιο συγκεκριμένα, την ενεργητική ανάκληση. Η επίδραση της μορφοποιημένης ψυχικής ενέργειας αυξάνει το επίπεδο εγρήγορσης των νευρολογικών προτύπων που αντιστοιχούν στη σκέψη που θέλουμε να θυμόμαστε. Στη συνέχεια, το αντίστοιχο αυτό σημασιολογικό περιεχόμενο αναβιώνεται συνειδητά.

 

Μέθοδος Πρόκλησης της Εξω-Αισθητηριακής Αντίληψης

Όταν οι σκέψεις που περιέχουν ερωτήματα ή επιθυμίες είναι αρκετά έντονες- είτε διαρκούν για αρκετό χρονικό διάστημα, είτε επαναλαμβάνονται αρκετά συχνά- παράγεται μια μονάδα ψυχικής ενέργειας ή σκεπτομορφής [dE(psi)/dt] με επαρκή ένταση και δομή, ώστε να είναι ικανή να επιφέρει μια ανιχνεύσιμη επίδραση τον φυσικό κόσμο. Αυτό μπορεί να συμβεί σε καταστάσεις ύπνωσης, σε καταστάσεις κατά τις οποίες βιώνει κανείς συναισθήματα ενθουσιασμού ή φόβου ή όταν εν γένει τα κίνητρα ή η επιθυμία του έχουν αυξηθεί κατακόρυφα.

e004Για τον λόγο αυτό, η ιδανική διαδικασία για την πρόκληση εξω- αισθητηριακής αντίληψης λειτουργεί ως εξής: Ξεκινάμε με ένα απλό διάγραμμα, στο οποίο το Επίπεδο Εγρήγορσης τέμνει κάθετα τον άξονα του Επιπέδου Συνειδητότητας (σχ.1). Οτιδήποτε υπάρχει κάτω από τη γραμμή αυτή δεν το αντιλαμβανόμαστε ως συνειδητή σκέψη, ενώ όσα υπάρχουν πάνω από τη γραμμή βιώνονται συνειδητά. Ακολούθως, σχηματίζουμε στον συνειδητό νου μια έντονη επιθυμία ή ερώτηση, που επιθυμούμε να πραγματοποιηθεί ή να μάθουμε. Αυτή πρέπει, αρχικά, να λάβει υπόσταση ως μια φυσιολογική αλλά έντονη σκεπτομορφή ή ερώτηση.

e006Αυτή η ερώτηση (ή σκέψη) δημιουργεί ένα φορτίο ψυχικής ενέργειας. Στο σχήμα 2, η παραγωγή αυτού του φορτίου διαρκεί το 1/3 περίπου μιας μονάδας χρόνου. Αν καταφέρουμε να διατηρήσουμε τη σκέψη μας πάνω από το κρίσιμο/ οριακό επίπεδο εγρήγορσης, με την ίδια ένταση, για μια πιο παρατεταμένη χρονική περίοδο, θα αυξήσουμε το μέγεθος του φορτίου ενέργειας. Εδώ, η οξύτητα αυτής της σκέψης απεικονίζεται με το παραλληλόγραμμο σχήμα του φορτίου. Η μορφή απεικόνισης του εκάστοτε φορτίου δείχνει πως κάθε σκεπτομορφή διαφέρει από μια άλλη. Επίσης, εδώ προσδιορίζεται η ακρίβεια ή η διαφορά μεταξύ ενός συνόλου παραγόμενης ψυχικής ενέργειας και ενός άλλου.

e008Στη συνέχεια, η συνειδητότητα πέφτει σε μια κατάσταση “κενού νου” (σχ. 3). να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει συνειδητή αντίληψη σε αυτή τη νοητική κατάσταση. Είναι μοναδική και αρκετά διαφορετική από εκείνη που χρησιμοποιούμε για να δημιουργήσουμε μια μονάδα ψυχικής ενέργειας.

e010Φανταστείτε αυτό το γεγονός σαν ένα “διακόπτη” που μας μεταφέρει απότομα από την ίδια την επιθυμία ή την ερώτηση, σε μια ιδιαίτερη κατάσταση κενού. Αυτό που τελικά συμβαίνει είναι ότι, στη συνέχεια, αυτές οι πληροφορίες που ζητάμε να λάβουμε εντυπώνονται στη συνειδητότητα ως όραμα ή ως γεγονός (σχ.4). Αυτό το γεγονός (για εκείνον που το σκέπτεται) είναι ανεξάρτητο, τόσο από χώρο όσο και από χρόνο. Το σύνηθες χρονικό διάστημα για να γίνει ξεκάθαρο και να μεταφερθεί στη συνειδητότητα μπορεί να φτάσει και τα 2 ή περισσότερα λεπτά- κυρίως ανάλογα με το πόσο διατηρείται η κατάσταση του “κενού νου”.

e006bΩστόσο, αυτό που συνήθως συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι η ερώτηση που θέτουμε δεν είναι αρκετά έντονη για να εντυπωθεί στον ασυνείδητο νου (σχ. 5). Μη διαθέτοντας επαρκή ένταση, το κομμάτι της ενέργειας- ή για  την ακρίβεια, το κομμάτι της πληροφορίας- που δημιουργείται είναι μικρό.   

    e17Έτσι, το προϊόν της ψυχικής ενέργειας είναι ελάχιστο, αν πούμε ότι υπάρχει καν (σχ. 6). όταν κανείς πέφτει σε κατάσταση έκστασης, γενικά δεν βρίσκεται σε κατάσταση “κενού νου”. Υπάρχουν πολλές υποσυνείδητες σκέψεις, ακόμη και όταν πέφτει κανείς σε εκστατική κατάσταση.

Όλες αυτές οι υποσυνείδητες σκέψεις βρίσκονται σε παρασυνειδησιακό επίπεδο και δεν βιώνονται σε συνειδητή μορφή. Ίσως δεν τις συνειδητοποιεί καν, μιας και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν την εκπαίδευση ή την πειθαρχία, ώστε να είναι σε θέση να διατηρηθούν στην κατάσταση “κενού νου” για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα. Πρόκειται για τη μορφή Ζεν της κατάστασης “έλλειψης νου”- ένα τόπο, στον οποίο επιχειρεί κυρίως να μας μεταφέρει ο διαλογισμός ως αγωγή.

e012Ο καλύτερος τρόπος να ξεκινήσει κάποιος να το πραγματοποιεί είναι να οραματιστεί ένα “λευκό φως” στο τρίτο μάτι (στο κέντρο του μετώπου). Σταδιακά, οι σκέψεις αρχίζουν να εξαφανίζονται και το σώμα κατακλύζεται από μια αίσθηση ηρεμίας, κάπως παρόμοια με την ονειροπόληση. Δεν συνειδητοποιούμε τις σκέψεις ή τις μορφές. Αυτή η κατάσταση συσχετίζεται συχνά με τα ελαφρά εγκεφαλικά κύματα Α. Η συνέπεια είναι ότι η ατραπός των πληροφοριών παραμορφώνεται και προκύπτει ένα παράδοξο πρότυπο. Αυτή η οπτική εικόνα των πληροφοριών ή η βίωση της εμπειρίας είναι παραμορφωμένη (σχ. 7).

Ο πρωτοταξικός ή εκστατικός τρόπος συνειδητότητας χαρακτηρίζεται από απώλεια του εγώ. Αυτή η -χαρακτηριζόμενη από έλλειψη του εγώ- κατάσταση θεωρείται ως η κατώτερη κατάσταση συνειδητότητας, καθώς οι περισσότεροι που εισέρχονται σε αυτή συνήθως δεν θυμούνται τις εμπειρίες τους. Συχνά συσχετίζεται με σαμανιστικές μορφές συνείδησης.

Ο καλλιτεχνικός (ή παραταξικός) και ο δημιουργικός (ή συνταξικός) τρόπος συνειδητότητας ανήκουν στις ανώτερες μορφές της εκστατικής κατάστασης. Η παραταξική εμπειρία συνίσταται σε σχέσεις με εικόνες, το νόημα των οποίων παραμένει σε συμβολικό επίπεδο. Η συνταξική εμπειρία συνίσταται σε σχέσεις με εικόνες, το νόημα των οποίων παραμένει σε συμβολικό επίπεδο. Η συνταξική εμπειρία προκύπτει, όταν το συνειδητό εγώ συνεργάζεται ηθελημένα με το υποσυνείδητο. Ο όρος του Charles Honorton γι' αυτή την κατάσταση ήταν “συντακτικός”, όμως η οντολογία του John Curtis Gowan για τις μυστικιστικές καταστάσεις συνειδητότητας είναι πιο ολοκληρωμένη. Εδώ το μήνυμα γίνεται απόλυτα αντιληπτό, με την ελάχιστη παραμόρφωση στην παραγωγή ψυχικής ενέργειας.

Παλαιότερες μαγικές τελετουργίες, όπως η τελετή Εξορκισμού και η Άσκηση της Μεσαίας Στήλης μπορούν να θεωρηθούν ότι έχουν σχεδιαστεί με σκοπό να διευκολύνουν ανώτερες μορφές συγκέντρωσης (δηλ. το συνταξικό τρόπο συνειδητότητας). Άλλοι τρόποι επίτευξης αυτής της κατάστασης είναι η βιοανάδραση, ο διαλογισμός, η κορύφωση, οι ανώτερες καταστάσεις Jhana (όρος του Gowan) στη γιόγκα κ.ο.κ.

Η τελετή Eξορκισμού παρέχει προστασία από εισβάλλουσες σκέψεις και από περισπάσεις. Η συγκέντρωση, κατά τη διάρκεια αυτής της μορφής τελετουργικού εξαγνισμού, είναι έντονη, δομημένη και παρατεταμένη. Η μαγική σύλληψη αυτού του ενεργοποιημένου ενθουσιασμού (να διεγείρει κάποιος τον εαυτό του συναισθηματικά) φαίνεται πως είναι η κατάλληλη για τη διευκόλυνση της τηλεπαθητικής δεκτικότητας. Ο Puharich πίστευε ότι η δεκτικότητα βελτιώνεται με την παρασυμπαθητική ενεργοποίηση, στην οποία προκαλείται έκκριση του εγκεφαλικού νευροδιαβιβαστή ακετυλχολίνη. Υποστήριζε, επίσης, ότι η τηλεπαθητική αποστολή πληροφοριών είναι πιο εύκολη όταν υπάρχει αυξημένη ποσότητα αδρεναλίνης στο σύστημα.

Αυτές οι μεταβολικές διαδικασίες δεν πρέπει να θεωρηθούν ως «αιτιακές», αλλά ως ταυτόχρονες ή σύγχρονες της εμπειρίας της εξω-αισθητηριακής αντίληψης. Αυτός ο τρόπος θεώρησης του σώματος, αποτελεί, μεταφορικά, τη βάση για τη σύγχρονη αλχημεία, τη διαδικασία της προσωπικής μεταμόρφωσης. Η νοηματοδότηση και ο προγραμματισμός της ψυχικής ενέργειας για την πρόκληση συγκεκριμένων αλλαγών με στόχο την πνευματική αφύπνιση του ατόμου επιτελείται μέσω επαναλαμβανόμενων έντονων οπτικών, ακουστικών και κιναισθητικών ψυχο- αισθητηριακών εμπειριών.

      e013 

 Κάν’ το Μόνος σου

Μια απλή μέθοδος πρόκλησης εξω-αισθητηριακής αντίληψης μέσω μορφών αυτό- ύπνωσης είναι η ακόλουθη:

1.    Διατύπωσε την ερώτηση ή το αίτημα

2.    Διατηρήστε αυτή τη σκέψη όσο περισσότερο και όσο πιο έντονα μπορείτε

3.    Υποθέστε ότι η ερώτηση έχει απαντηθεί ή πως η πραγματοποίηση του αιτήματος έχει συμβεί

4.    Εισέλθετε σε μια κατάσταση «κενού νου» και περιμένετε

Όταν οι σκέψεις που περιέχουν ερώτηση ή επιθυμία είναι αρκετά έντονες, διατηρούνται για αρκετό χρονικό διάστημα ή επαναλαμβάνονται αρκετά συχνά, η ψυχική ενέργεια παράγεται με επαρκή ένταση και δομή, ώστε να γίνει ανιχνεύσιμη στον υλικό κόσμο. Αυτό μπορεί να συμβεί σε υπνωτικές καταστάσεις, σε καταστάσεις προθετικότητας, με τραυματικά συναισθήματα ή με συναισθήματα ενθουσιασμού, ή όταν το ενδιαφέρον, τα κίνητρα ή η επιθυμία είναι ιδιαίτερα αυξημένα.

Η ερώτηση ή το αίτημα που τίθεται πρέπει να είναι αρκετά έντονα, ώστε να εντυπωθεί στο ασυνείδητο. Όταν δεν έχει ένταση, το σήμα δεν θα γίνει αντιληπτό. Η πρόθεση κάποιου ενισχύει τον δίαυλο του σήματος.

Κατόπιν, η συνειδητότητα πέφτει σε μια κατάσταση «κενού» ή «νου του αρχαρίου». Η διαδικασία του δυναμικού οραματισμού συνίσταται στη μετάβαση από το σημείο υψηλής συγκέντρωσης στο κενό. Όταν συμβεί αυτό, η πληροφορία εντυπώνεται στη συνείδηση, με αποτέλεσμα την πρόκληση ενός ψυχο- υλικού αντιληπτού συμβάντος, ανεξάρτητου από χώρο και χρόνο.

Αυτές οι έρευνες σχετικά με την εξω- αισθητηριακή αντίληψη έφεραν κάποια εντυπωσιακά αποτελέσματα και πρόσφεραν συμπεράσματα, οι συνέπειες των οποίων φτάνουν πολύ πιο μακριά απ’ όσο μπορεί αρχικά να φανταστεί κάποιος (μέσω της ESP), αλλά μάλλον να το δημιουργήσει μέσω των δικών του συστήματος πεποιθήσεων και αξιών. Όταν λέμε ότι κάποιος είναι ικανός να προβλέψει κάτι 400 φορές παραπάνω από την κανονική δυνατότητα εξαγωγής συμπερασμάτων, δίνουμε χώρο και σε μια πιο θεμελιώδη δυνατότητα.

Ο ίδιος ο εγκέφαλος μπορεί να ιδωθεί ως ένα τετραδιάστατο ολόγραμμα, μέσα σε ένα σύμπαν 5 διαστάσεων. Αυτή η σύλληψη αποτελεί μέρος ενός ολογραφικού μοντέλου του σύμπαντος και προτείνει, πιθανότατα, την ύπαρξη ενός μητοπικού νοητικού στοιχείου (αιθέρας), το οποίο δεν έχει ακόμη περιγράφει στη σχετική φιλολογία. Αντί να βλέπουμε το σύμπαν ως κβαντισμένο, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι αφορά σε πληροφορίες και στην ανάλυση των πληροφοριών.

Αν ήμασταν σε θέση να προσδιορίσουμε ποιο ακριβώς μέρος του εγκεφάλου χρησιμοποιείται στην ενσυνείδητη αντίληψη, τότε θα μπορούσαμε να βρούμε ένα τρόπο να αποκτήσουμε πρόσβαση σε άλλες πραγματικότητες. μεταβάλλοντας το μέρος του εγκεφάλου που χρησιμοποιείται σε κάθε δεδομένη στιγμή, θα είχαμε την ευκαιρία να βιώσουμε μια διαφορετική «κινηματογραφική ταινία» ως πραγματική. Η ένταση της συγκέντρωσης και οι καταστάσεις «κενού νου» μας δείχνουν τη δυνατότητα να φτάσουμε σε έναν ευρύτερο ορισμό του «νου».

Αν μπορούσαμε να κατανοήσουμε με ποιον τρόπο μπορούν οι διαφορετικές καταστάσεις συνειδητότητας να προσφέρουν πρόσβαση σε άλλες πραγματικότητες, ίσως θα είχαμε ένα πολύτιμο εργαλείο για την εξέλιξη της συνείδησης.

 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

·      Gowan, John Curtis, Development of the Psychedelic Individual, California State University,1974

·         Gowan, John Curtis, Trance, Art, and Creativity, California State University, 1975

·          Honorton, Charles, Creativity and precognition scoring level, J. Parapsychology, 1966

·         Honorton, Charles, A combination of techniques for separation of high- and low-scoring ESP subjects, Psych. Abs., 1969

·         Krippner, Stanley (ed.), Advances in Parapsychological Research, Plenum Press, New York, vols I and II, 1977 and 1978

·          Miller, Richard Alan, The Seal Reports, 12 updates and files from various ongoing ESP and Biofeedback studies for Seal Corp.

·          Miller, Richard Alan, Mankind Research Unlimited, Inc. files, 1974-79

·          Miller, R.A., Webb, B., Dickson, D., A Holographic Concept of Reality, Psychoenergetic Systems Journal, Gordon & Breach, 1975

·         Puharich, Andrija, Beyond Telepathy, Doubleday, New York, 1961

·         Ruzl, Milan, Parapsychology: A Scientific Approach, Hawthorne Books, New York, 1970

·          Stanford, R.G. and Lovin, C.R., EEG Alpha Activity and ESP Performance" J. Am. Soc. Psychical Research, 1970

·         Ullman, M. and Krippner, S. with Vaughan, A., Dream Telepathy: Experiments in Nocturnal ESP, Macmillan, New York, 1973









active³ 5.0 · © 2000 - 2015 IPS Ltd · Όροι χρήσης