English

Είναι ο Χριστός ενάντια στον πλούτο?


 

Και είπε ο Χριστός, στον νέο που τον ρώτησε για το τι πρέπει να κάνει για να τον ακολουθήσει… «Εάν θέλεις να είσαι τέλειος, πήγαινε και πούλησε τα υπάρχοντά σου, δώστα στους φτωχούς και θα έχεις θησαυρούς στον Ουρανό».

Αυτή είναι μια ρήση του Ιησού Χριστού που έχει κάνει πολλούς -πιστούς και μη- να νιώσουν άβολα με τον πλούτο. Σκεφτείτε από τη μια να είστε πιστοί και να θέλετε να ακολουθήσετε τις διδαχές του Χριστού και από την άλλη να θέλετε πλούτο και αφθονία για τον απλό λόγο ότι έτσι μόνο είναι όμορφη η ζωή. Όταν βιώνεις στερήσεις και ακραία φτώχεια δεν έχει τίποτα νόημα και τίποτα δεν μπορεί να σου δώσει παρηγοριά. Όπως έλεγε και ο Μαχάτμα Γκάντι, για κάποιους ανθρώπους ο Θεός δεν μπορεί να έχει άλλη μορφή παρά μόνο σαν ένα καρβέλι ψωμί. Και είχε δίκιο, όταν πεθαίνεις της πείνας τι να τα κάνεις τα νοήματα και τις υψηλές διδαχές αφού θα πεθάνεις της πείνας!

Αλλά ήταν πραγματικά αυτό που εννοούσε ο Χριστός? Ή τελικά υπάρχει παρερμηνεία σε αυτή του τη ρήση, όπως συνέβη και με πολλές άλλες διδαχές του;

Εμείς ως Σύστημα Μορφογένεσις θα ήμασταν σε εξαιρετικά δύσκολη θέση να υποστηρίξουμε αυτό που υποστηρίζουμε, ότι η αφθονία είναι το βασικό συστατικό του Σύμπαντος και είναι διαθέσιμη στον καθένα χωρίς κανένα αποκλεισμό.

Με αυτό το κείμενο θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε μια και καλή την παρερμηνεία που έχει δημιουργηθεί και έχει οδηγήσει πάρα πολλούς ανθρώπους σε μια μεγάλη εσωτερική σύγκρουση και αποστροφή, μνησικακία θα λέγαμε προς τον πλούτο στα πλαίσια της «ευλάβειάς» τους. Εδώ να τονίσουμε ότι σε αυτό το κομφούζιο έπαιξαν μεγάλο ρόλο και οι οργανωμένες χριστιανικές θρησκείες, όπου μέσα από τα ιερατεία τους χρησιμοποίησαν τις ερμηνείες που τους βόλευαν για να χειραγωγήσουν τα «ποίμνιά» τους και να αυξήσουν τη δύναμή τους σαν «αποκλειστικοί διαμεσολαβητές του Θεού».

Επιστρέφουμε στην πολυσυζητημένη ρήση του Χριστού. Ο νέος που είχε ρωτήσει τον Χριστό τι πρέπει να κάνει για να τον ακολουθήσει -και πήρε ως απάντηση την συγκεκριμένη ρήση- ήταν γιός κάποιας πλούσιας οικογένειας. Πίστευε ότι ο πλούτος του και η αφθονία του ήταν λόγω του φυσικού του πατέρα και της οικογένειας του ευρύτερα. Πίστευε ότι ο πλούτος του οφειλόταν στις στρατηγικές και τις «επενδυτικές» (για να χρησιμοποιήσουμε ένα πιο μοντέρνο όρο) αποφάσεις του φυσικού του πατέρα. Πίστευε ότι η πηγή του πλούτου του ερχόταν μέσα από το υλικό κόσμο.

Εδώ ήταν το μεγάλο του «αμάρτημα», το μεγάλο λάθος. Μέσα στην καρδιά του είχε βαθιά την πίστη ότι όλος ο πλούτος του οφειλόταν στον υλικό κόσμο. Ο Χριστός που ήταν η ενσάρκωση του Θεού στη Γη, που ήταν φορέας της Χάρης του Αγίου Πνεύματος σε όλο του το μεγαλείο, είδε αμέσως κατευθείαν μέσα στην καρδιά αυτού του νέου. Με χειρουργική ακρίβεια λέϊζερ διάβασε κατευθείαν στον πυρήνα της καρδιάς του νέου και δεν έχασε στιγμή με ωραία λογάκια, απλά του υπέδειξε ποιο είναι το μεγάλο του εμπόδιο. Ο νέος φυσικά ταράχτηκε και αποχώρησε άφωνος, γιατί ποτέ δεν ήταν έτοιμος να δεχτεί μια τόσο μεγάλη ανατροπή στην πίστη του στον υλικό κόσμο.

Ο Χριστός δεν εννοούσε ποτέ ότι έχει κάτι κακό ο πλούτος και η αφθονία. Το κακό και η «αμαρτία» είναι όταν πιστεύεις ότι αυτά είναι η πηγή της ευτυχίας σου, γιατί τότε κάνεις τον υλικό κόσμο κυρίαρχο, τον κάνεις να είναι πηγή. Ο υλικός κόσμος όμως ποτέ δεν φτιάχτηκε από το Θεό να είναι η πηγή. Η Πηγή είναι ο ίδιος ο Θεός, ο Δημιουργός των πάντων, η ΑΙΤΙΑ και ο υλικός κόσμος απλά είναι το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ που προκύπτει από τις εκπορεύσεις της Θεϊκής Πηγής των πάντων. Ο Θεός είναι η ΑΙΤΙΑ και ο υλικός κόσμος το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ και ποτέ το αντίθετο όπως δυστυχώς συμβαίνει να πιστεύει η πλειοψηφία των ανθρώπων. Οι περισσότεροι άνθρωποι χωρίς να το έχουν καταλάβει καν, πιστεύουν πρωταρχικά στο «αποτέλεσμα» τον υλικό κόσμο και όχι στην αιτία του που τον δημιουργεί. Αποτέλεσμα αυτής της λανθασμένης πίστης είναι οι άνθρωποι να προσπαθούν να παρέμβουν συνεχώς στον υλικό κόσμο αλλά έχουν πολύ φτωχά αποτελέσματα γιατί απλά έχουν αντιστρέψει τη σχέση αιτίας-αποτελέσματος χωρίς να το γνωρίζουν. Αυτό είναι το μεγαλύτερο «κακό» που συμβαίνει στην ανθρωπότητα και αυτό το «κακό» ήθελε να χτυπήσει ο Χριστός στη ρίζα του. Γι’ αυτό είπε στο νέο «θα έχεις θησαυρούς στους Ουρανούς». Δεν εννοούσε ότι, όταν πεθάνει, αφού θα είναι φτωχός σε αυτή τη ζωή, θα πάει σε κάποιο άλλο μέρος και σαν ανταμοιβή για την «ιερή του φτώχεια» θα τον περιμένουν θησαυροί. Δυστυχώς πολλοί χριστιανοί ενδόμυχα πιστεύουν σε αυτή την λανθασμένη ερμηνεία. Εδώ μοιάζουν με τους μουσουλμάνους που και αυτοί πιστεύουν ότι μετά το θάνατο θα πάνε σε κάποιο «πλούσιο» μέρος και θα τρώνε πιλάφια. Τουλάχιστον των μουσουλμάνων το θησαυρό μπορείς να τον απολαύσεις σχετικά φθηνά και στην παρούσα ζωή! (για να αστειευτούμε και λίγο).

Γιατί ο Χριστός είπε «Ζητάτε πρώτα την βασιλεία του Θεού, και την δικαιοσύνη Του. και όλα αυτά θα σας προστεθούν» (κατά Ματθαίον 6:33).

Γιατί η Βασιλεία των Ουρανών είναι η Πηγή, ο ίδιος ο Θεός που μέσα από Αυτόν δημιουργήθηκαν τα πάντα και εκπορεύονται τα πάντα σύμφωνα με το Νόμο Του, δηλαδή τη Δικαιοσύνη Του (στο θέμα τι είναι δικαιοσύνη του Θεού θα αναφερθούμε σε άλλο άρθρο γιατί και εδώ υπάρχει μεγάλη παραπλάνηση).

Έτσι ο Χριστός κατέδειξε πως ό,τι και να επιθυμείς, θα πρέπει πρώτα να στραφείς στην αληθινή Πηγή που είναι πνευματική, δηλαδή βρίσκεται στον αόρατο κόσμο, στο Μορφογεννητικό Πεδίο που αναφέρουμε και στην εκπαίδευση του Συστήματος Μορφογένεσις. Η μεγάλη «πνευματική αμαρτία» είναι να κάνεις πηγή τον υλικό κόσμο. Ο υλικός κόσμος είναι το κανάλι μέσα από το οποίο περνάνε οι ευλογίες (υλοποιήσεις) στο φυσικό κόσμο. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί πνευματικά ο υλικός μας κόσμος έχει φτάσει σε τέτοιο αδιέξοδο? Γιατί έχει αναγορεύσει την ύλη (με όποια μορφή, πχ χρήμα, πολιτική δύναμη, θρησκευτική δύναμη, επιστήμη και τεχνολογία κτλ) σε υπέρτατη δύναμη. Της έχει δώσει χαρακτηριστικά «πηγής». Μόνο που αυτό είναι η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση και την βλέπουμε να καταρρέει συνεχώς και να δημιουργεί πολλά περισσότερα προβλήματα από αυτά που λύνει.

Επίσης εδώ ταιριάζει και η άλλη σχετική ρήση του Χριστού που είπε: «είναι πιο εύκολο να περάσει μια καμήλα από την τρύπα της βελόνας, παρά πλούσιος να μπει στη βασιλεία του Θεού». Ακριβώς για τον ίδιο λόγο, ότι ο πλούσιος δεν είναι διατεθειμένος να εγκαταλείψει την πίστη του και προσκόλληση στην πεποίθηση πως η πηγή του πλούτου του είναι ο υλικός κόσμος. Μα όταν έχεις αυτήν την πεποίθηση έχεις ακυρώσει όλο το Μήνυμα του Χριστού ότι η Πηγή των πάντων βρίσκεται στον αόρατο κόσμο (Βασιλεία των Ουρανών ή αλλιώς Μορφογεννητικό Πεδίο) και πρέπει να στραφείς εκεί για να έχεις ό,τι θέλεις και όχι στον υλικό κόσμο. Και το πνεύμα που είναι μέσα σου (ή αλλιώς Ανώτερος Εαυτός), το δοσμένο από τον Θεό θα σου δώσει τα πάντα που θέλει η καρδιά σου. Τότε ο πλούτος είναι ιερός και εύκολος, γιατί όπως είπε πάλι ο Χριστός «είναι χαρά του Πατέρα (Θεού) να σας δώσει τη Βασιλεία των Ουρανών». Ποιος ο λόγος να στραφείς πρώτα στον υλικό κόσμο όταν μπορείς να έχεις ό,τι θέλεις και ό,τι σου ταιριάζει αληθινά απευθείας από την Πηγή των πάντων?

Καταλαβαίνουμε ότι είναι δύσκολο αυτό να γίνει «αποδεκτό», για κάποιον που όλη του τη ζωή πίστευε στην ύλη και το μόνο που ήξερε είναι αυτό που έβλεπε με τις πέντε του αισθήσεις, δηλαδή τον υλικό εξωτερικό κόσμο. Ίσως του χρειάζεται μια περίοδος πιο ομαλής μετάβασης, από την απόλυτη πίστη στον εξωτερικό ορατό κόσμο σε μια καινούργια κατάσταση όπου αρχίζει και ανακαλύπτει τον εσωτερικό, τον «αόρατο» κόσμο και μάλιστα την ανωτερότητα του εσωτερικού κόσμου έναντι του εξωτερικού. Γιατί έτσι φτιάχτηκαν τα πράγματα να λειτουργούν από τον ίδιο το Θεό, ο εσωτερικός κόσμος να προηγείται του εξωτερικού. Είναι αυτό που πολλοί θα έχετε ακούσει «ότι η σκέψη προηγείται κάθε υλοποίησης». Η σκέψη, ο κόσμος της σκέψης, είναι ο αόρατος κόσμος που προηγείται πάντοτε του ορατού. Φυτεύεις στον αόρατο κόσμο με το σπόρο της σκέψης και θερίζεις στον ορατό τις υλοποιήσεις σου σαν γεγονότα, πρόσωπα, καταστάσεις κτλ. Πάντοτε αυτή είναι η σχέση που ισχύει στη Θεϊκή Δημιουργία. Ο εσωτερικός κόσμος να είναι η αιτία και ο εξωτερικός το αποτέλεσμα και ποτέ το ανάποδο - όπως δυστυχώς ισχύει για τους περισσότερους ανθρώπους σήμερα, εξ ου και τα ατελείωτα βάσανα μας ως κοινωνίες και πλανήτης ευρύτερα.

Ως Σύστημα Μορφογένεσις πιστεύουμε ότι αυτή την ανάγκη μετάβασης από την απόλυτη πίστη στον εξωτερικό κόσμο στην ανακάλυψη του εσωτερικού κόσμου, την προσφέρουμε στους εκπαιδευόμενους με πολύ επιδέξιο τρόπο και κυρίως πρακτικό, όπου ο κάθε εκπαιδευόμενος μέσα από τη δύναμη της συνειδητής δημιουργίας (μάλλον συν-δημιουργίας με το Πνεύμα εάν θα θέλαμε να είμαστε ακριβείς, έτσι όπως ακριβώς μας δημιούργησε ο Θεός να λειτουργούμε κατ’ εικόναν και καθ’ ομοίωσιν), ανακαλύπτει την πρακτική (επιμένουμε σε αυτή την λέξη) πνευματική αλήθεια με τον δικό του τρόπο, στο δικό του χρόνο.  

 









active³ 5.0 · © 2000 - 2015 IPS Ltd · Όροι χρήσης