English

Ένα συναρπαστικό ταξίδι στο Μορφογένεσις


Σε αυτό το κείμενο διαβάστε πως ο «αναζητητής» γνώρισε το Διδάσκαλο «Έλληνα» και πως στην ουσία υλοποιήθηκε η ιδέα της δημιουργίας του ΜΟΡΦΟΓΕΝΕΣΙΣ

Ένα συναρπαστικό ταξίδι στον κόσμο της συνειδητής δημιουργίας με το Μορφογένεσις

Όλα νομίζω ξεκίνησαν από μια απορία που είχα πάντοτε στο μυαλό μου….η οποία ήταν απλή αλλά ταυτόχρονα έντονη:

Δεν θα ήταν πάρα πολύ όμορφο, να υπήρχε ένας τέτοιος τρόπος όπου ο καθένας μας να μπορούσε με ευκολία να ζει αυτό που επιθυμεί, η ζωή μας να είναι μια σειρά από νίκες όπου η  κατάκτηση της μιας κορυφής να διαδέχεται την άλλη;

Πράγματι θα ήταν εκπληκτικό εάν μπορούσε κάποιος να μας δώσει τη συνταγή αυτή που θα μας μετέτρεπε από θλιβερούς κομπάρσους της ζωής σε λαμπρούς πρωταγωνιστές.

Κι όμως, ήδη έχει γίνει πολύ φασαρία από πολλούς που υποστηρίζουν ότι υπάρχει αυτή η δυνατότητα, αρκεί να γνωρίζεις την Τέχνη της Συνειδητής Δημιουργίας, τη δεξιοτεχνία  της υλοποίησης στόχων.

Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή και ας ξεκινήσουμε το ταξίδι μας στον μυστήριο κόσμο της συνειδητής δημιουργίας, γιατί για τους περισσότερους που έχουν καταπιαστεί με το ζήτημα πιο πολλά είναι ακόμη τ’ αναπάντητα ερωτήματα παρά οι σίγουρες απαντήσεις. Έχουν γραφτεί πολλά βιβλία για τη συνειδητή δημιουργία και τους τρόπους που αυτή επιτυγχάνεται, πολλοί δάσκαλοι έχουν μιλήσει γι’ αυτήν, και τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει ακόμα και ταινίες-ντοκιμαντέρ σχετικά με αυτό το θέμα.

Η κορυφαία μάλιστα από αυτές, από την άποψη της απήχησης που είχε παγκοσμίως, είναι το The Secret (Το Μυστικό), το υλικό του οποίου προσφέρεται σε μορφή βιβλίου, με τη μορφή ηχητικού προγράμματος, όπως επίσης και ταινίας.

Το “the Secret”, με την παρουσία του στον τομέα της συνειδητής δημιουργίας, έχει γεννήσει ένα καυτό ερώτημα σε όποιον έχει ασχοληθεί μαζί του, ανεξαρτήτως της εντάσεως ή της εκτάσεως της ενασχόλησης. Το ερώτημα αυτό είναι:   

Είναι πράγματι τothe Secret” το αληθινό μυστικό, το υπέρτατο μυστικό; Και εάν είναι, γιατί δεν έχουμε μπορέσει να το εκμεταλλευτούμε στο έπακρο όπως θα έπρεπε;

Ή μήπως το ίδιο το “the Secret” έχει κάποιο άλλο μυστικό που δεν επιτρέπει την εύκολη εφαρμογή του, οπότε μόνο η γνώση κάποιας άλλης γνώσης, βαθύτερης, μπορεί να επιτρέψει την αποτελεσματική εφαρμογή του;

Το “the Secret” έχει πλέον συμπληρώσει περίπου 4 χρόνια ζωής, δηλαδή ένα ικανό χρονικό διάστημα για να βγουν ουσιαστικά συμπεράσματα για το εάν δουλεύει ή όχι, ή εφόσον δουλεύει, σε τι βαθμό δουλεύει.

Κρίνοντας από τις αντιδράσεις των ανθρώπων μπορούμε να καταλήξουμε στα εξής συμπεράσματα:

Μέχρι τώρα έχουμε τρεις κατηγορίες σε σχέση με το “the Secret”:

Α) αυτούς που το δοκίμασαν και λένε ότι δουλεύει τις περισσότερες φορές (μια πολύ μικρή μειοψηφία).

Β) αυτούς που θέλουν να πιστέψουν πάρα πολύ στο “the Secret”, αλλά για κάποιο λόγο δεν μπορούν να το εντάξουν με συνέπεια στην καθημερινή τους ζωή και απλά λένε ότι θα το εφαρμόσουν καλύτερα στο μέλλον - συνήθως αυταπατώντας τους εαυτούς τους (η μεγάλη πλειοψηφία).

Γ) και αυτούς που είναι φανατικά αντίθετοί του, λέγοντας ότι είναι μια κοροϊδία, απλά ένας έξυπνος τρόπος που σκέφτηκαν οι δημιουργοί του για να γίνουν πιο πλούσιοι, πουλώντας ελπίδα στην πλειοψηφία των ανθρώπων που θέλουν έναν εύκολο και γρήγορο τρόπο για να βελτιώσουν τη ζωή τους.

Πού βρίσκεται η αλήθεια; Όλες οι πλευρές φαίνεται να έχουν κάποιο δίκιο, αλλά το πρόβλημα είναι ότι αγνοούν ορισμένες σημαντικές παραμέτρους της αλήθειας, που θα βοηθούσαν ώστε η ιστορία του Νόμου της Έλξης και της Υλοποίησης να γίνει κατανοητή για το πώς δουλεύει πέρα από ευσεβείς πόθους αλλά και φανταστικούς φόβους.

Ας δούμε τι υποστηρίζει η κάθε πλευρά, έτσι ώστε να φωτίσουμε καλύτερα σε ποια σημεία έχει δίκιο, έτσι ώστε να τα κρατήσουμε, και σε ποια σημεία έχει παραλείψεις ή αδυναμίες, τις οποίες στη συνέχεια θα συμπληρώσουμε...

Καταρχήν είναι οι δημιουργοί του “the Secret” και όλοι όσοι υποστηρίζουν ότι υπάρχει ένας κυρίαρχος συμπαντικός Νόμος της Έλξης που ορίζει πως ό,τι του δίνεις με τη μορφή σκέψεων και συναισθημάτων σού το επιστρέφει ως υλοποιήσεις στο φυσικό πεδίο.

Η αλήθεια είναι ότι αυτός ο Νόμος της Έλξης όντως υπάρχει και λειτουργεί, το πρόβλημα όμως είναι ότι αν είναι τόσο απλό όσο το να σκεφτείς τι θέλεις και να το φορτίσεις με το κατάλληλο συναίσθημα, τότε γιατί η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων δεν μπορεί να το κάνει με συνέπεια; Η ερώτηση αυτή θα απαντηθεί παρακάτω.

Μετά έχουμε τη μεγάλη πλειοψηφία αυτών που είδαν το “the Secret” και τις άλλες θεωρίες περί Συνειδητής Δημιουργίας ως μια μεγάλη ελπίδα για να επιτύχουν τα πράγματα που επιθυμούν, χωρίς κόπο και βάσανα, και να ζήσουν επιτέλους τη ζωή που ονειρεύονται. Μόνο που αυτό που ανακαλύπτουν στην πράξη είναι ότι η καθημερινότητα τους ρουφάει απόλυτα και το “the Secret” έχει γίνει ένα ακόμη καλό σχέδιο το οποίο θα εφαρμοστεί κάποια στιγμή στο μέλλον, κάτι σαν τις δίαιτες που υποσχόμαστε στον εαυτό μας ότι θα ξεκινήσουμε αύριο κιόλας. Έτσι και το “the Secret”, έχει γίνει το τέλειο σχέδιο, που συνήθως όμως θα μπει σε εφαρμογή από αύριο, ποτέ όμως τώρα ή σήμερα, με αποτέλεσμα αυτή η στάση να οδηγεί τους περισσότερους σε ακόμη μεγαλύτερη αποθάρρυνση και πολλές φορές σε ενοχικά συναισθήματα και εσωτερικό διάλογο σκληρής αυτοκριτικής. Και όμως, το “the Secret” αρχικά τους είχε φανεί μια τόσο τέλεια ελπίδα, και τώρα έχει καταλήξει ένα ακόμη μισητό «πρέπει», που όσο δεν το κάνεις σε απογοητεύει περισσότερο, με αποτέλεσμα, για να αποκατασταθεί η εσωτερική ηρεμία, οι περισσότεροι να αναγκάζονται να το «απωθήσουν», να το ξεχάσουν τελείως...

Μη με παρεξηγείτε, υπήρξαν και πολλοί άνθρωποι που ανήκουν στην ίδια κατηγορία, οι οποίοι ξεκίνησαν με μεγάλο ζήλο, αλλά όσο περνούσε ο καιρός και δεν έβλεπαν οι επιθυμίες τους να πραγματοποιούνται, η απογοήτευσή τους μεγάλωνε και κατέληξαν και αυτοί στο βιαστικό συμπέρασμα ότι το The Secret δεν δουλεύει.

Στη συνέχεια θα σας αναπτύξω πού έκαναν λάθος αυτοί οι άνθρωποι και ποια γνώση τους λείπει για να κάνουν το “the Secret” να δουλέψει με συνέπεια γι’ αυτούς.

Και πάμε στην τρίτη κατηγορία, εκείνη των ανθρώπων που απορρίπτουν εξαρχής το “the Secret” ως μια κοροϊδία που σκαρφίστηκαν κάποιοι και την προώθησαν με ένα καλοστημένο πλάνο marketing, και έχουν καταφέρει να ξεγελάσουν εύπιστους και αφελείς ανθρώπους, με αποτέλεσμα οι δημιουργοί του να πλουτίσουν. Έτσι το “the Secret” αποδεικνύεται ότι είναι το “the Secret” μόνο για τους δημιουργούς του!

Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν αυτοί που συνήθως αυτοπροσδιορίζονται ως «πνευματικοί άνθρωποι» και δεν πέφτουν εύκολα σε υλιστικές παγίδες. Συνήθως, αυτοί οι άνθρωποι, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, διατηρούν μια πεποίθηση ότι υλισμός και πνευματικότητα δεν μπορούν να συνυπάρξουν και στην ουσία το ένα θα ακυρώνει το άλλο. Δηλαδή ή θα είσαι πνευματικός και θα ενδιαφέρεσαι για την πνευματική σου ανύψωση, οπότε τα υλικά αγαθά και επιτεύξεις δεν ταιριάζουν σε αυτό το μονοπάτι και πιθανόν η εστίαση σε αυτά να σαμποτάρει αυτό το δρόμο, ή θα είσαι υλιστής, απορροφημένος από τις ατελείωτες επιθυμίες της προσωπικότητάς σου και άρα το ενδιαφέρον σου για πνευματική ανάπτυξη θα είναι περιορισμένο.

Εδώ θα πρέπει να δούμε το θέμα σφαιρικά και να εστιάσουμε σε  διαφορετικές όψεις του ζητήματος, που δυστυχώς μπερδεύει πολλούς καλοπροαίρετους ανθρώπους.

Θέλω να τονίσω ότι η κάθε άποψη έχει στοιχεία που πρέπει να κρατήσουμε και μας είναι χρήσιμα στη χρησιμοποίηση της καινούργιας γνώσης που θα δοθεί, απλά θα πρέπει να διαφωτίσουμε κάποιες παρανοήσεις.

Σαν παράδειγμα, δείτε την άποψη των «πνευματικών ανθρώπων» ότι η προσκόλληση στα υλικά αγαθά είναι αρνητική. Πράγματι, ακόμα και από την άποψη του Νόμου της Έλξης, η τυφλή προσκόλληση στα υλικά αγαθά είναι αρνητική γιατί πρακτικά λειτουργεί απωθητικά και όχι ελκτικά (με περισσότερες λεπτομέρειες αυτό θ’ αναλυθεί  παρακάτω)! Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η παντελής αποστροφή από τα υλικά αγαθά είναι θετική - τις περισσότερες φορές είναι το ίδιο αρνητική όσο και η τυφλή προσκόλληση. Η επιθυμητή κατάσταση για μέγιστη αποτελεσματικότητα στα πλαίσια του νόμου της έλξης πρέπει να είναι η στάση ότι η εξασφάλιση των βασικών μας υλικών αναγκών με συνθήκες αφθονίας δημιουργεί τις καλύτερες συνθήκες για πνευματική επίτευξη (άλλωστε και μεγάλοι πνευματικοί διδάσκαλοι έδειξαν πρακτικά αυτό το δρόμο, όπως ο Σωκράτης, ο Κομφούκιος, ο Βούδας που υπήρξε και πρίγκιπας, αλλά και ο Χριστός που δεν αποποιήθηκε ποτέ τη φιλοξενία, τα κεράσματα ούτε τα αρώματα που τον κατηγόρησαν μερικοί μαθητές του αλλά ταυτόχρονα έδειχνε ενδιαφέρον για τους άλλους ανθρώπους και τις συνθήκες ζωής τους κάνοντας θαύματα για να τους ταΐσει, όπως έγινε στο θαύμα με το ψωμί και τα ψάρια!). Ο πνευματικός άνθρωπος μπορεί και πρέπει να έχει καλυμμένες τις βασικές υλικές του ανάγκες, χωρίς προσκόλληση όμως σε αυτές!

Αλλά και εάν ακόμη κάποιοι πνευματικοί άνθρωποι δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν το νόμο της έλξης για υλοποίηση υλικών στόχων, θέλω να διευκρινίσω εδώ ότι ο νόμος της έλξης λειτουργεί με τον ίδιο αποτελεσματικό τρόπο και στην αυτοβελτίωση, στην ψυχολογική θεραπευτική, στην ενεργειακή θεραπευτική, στην πνευματική αφύπνιση, καθώς και σε θέματα υπηρεσίας και προσφοράς στους συνανθρώπους μας και στον πλανήτη. Άρα, μπορείς να τον χρησιμοποιήσεις ακόμα κι αν δεν ενδιαφέρεσαι για υλικά αποκτήματα, για να βοηθήσεις τους άλλους, να βελτιώσεις τον εαυτό σου ή για να καλλιεργήσεις πνευματικά χαρίσματα και ιδιότητες. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τη γνώση της συνειδητής δημιουργίας για να έρθεις σε επαφή με τον ανώτερό σου εαυτό και να γνωρίσεις με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ποιος είναι ο σκοπός της ζωής σου και ανώτερός σου δρόμος, μπορείς με τον ίδιο τρόπο να έρθεις σε επικοινωνία με το φύλακα άγγελό σου, μπορείς να κάνεις χρήση της γνώσης που θα σου δοθεί για ν’ αποκτήσεις προστασία, τόσο στο φυσικό πεδίο όσο και στα πνευματικά πεδία. Βλέπεις ότι δεν υπάρχει κανένας περιορισμός στις πληθώρα των εφαρμογών και κακώς είναι συνδεδεμένη η γνώση της υλοποίησης των στόχων μόνο με την απόκτηση υλικών αγαθών. 

Επίσης, κάτι που κάνει διστακτικούς τους πνευματικούς ανθρώπους να ασχοληθούν συνειδητά με το νόμο της έλξης για υλοποίηση στόχων, είναι η πεποίθηση ότι δεν μπορείς να επεμβαίνεις με τεχνικές και «ειδική γνώση» για να δημιουργήσεις πλεονέκτημα στον εαυτό σου σε σχέση με τους άλλους συνανθρώπους σου, γιατί αυτό θα σε επιβαρύνει καρμικά αφού έτσι εσύ ωφελείσαι κατά κάποιο τρόπο εις βάρος των άλλων χρησιμοποιώντας «ιδιαίτερα όπλα και γνώσεις» που άλλοι δεν κατέχουν.

Εδώ να ξεκαθαρίσω ότι σίγουρα «δεν μπορείς να... βιάσεις τους ουρανούς» -όπως λέει και ένα αρχαίο εσωτερικό ρητό- και δεν μπορείς με το «έτσι θέλω» να επιβάλλεις τη θέλησή σου, με κίνητρο μάλιστα να εκμεταλλευτείς άλλα όντα. Αυτή η στάση, ελκτικά, είναι ιδιαίτερα απωθητική και επιζήμια.

Η χρήση του νόμου της έλξης για συνειδητή δημιουργία και για υλοποίηση στόχων πρέπει να ξεκινάει από τη θέση ότι κάθε έλξη πρέπει να συνοδεύεται με καθαρή, αγνή πρόθεση, επίγνωση της μικρότητάς μας και με την επιθυμία να αξιοποιήσουμε στο έπακρο ό,τι κερδίσουμε, δουλεύοντας για το καλό όλων των όντων από μια θέση πληρότητας και ασφάλειας.

Εξάλλου, ο νόμος του κάρμα δεν λειτουργεί μόνο ως τιμωρία, αλλά και αντίθετα, ως επιβράβευση και δημιουργία συνθηκών ευκαιρίας για μεγαλύτερη και καλύτερη πνευματική εξέλιξη και, αφενός, αφού έχουμε την ευκαιρία να λάβουμε και να εφαρμόσουμε μια γνώση, πρέπει να το κάνουμε –παραβολή Ιησού με τα τάλαντα- ακριβώς γιατί έτσι το όρισε το θετικό κάρμα μας, και αφετέρου, η αφθονία του σύμπαντος έχει για όλους, οπότε δεν ζημιώνεις κάποιον άλλο με το να έχεις εσύ υλική ή πνευματική πληρότητα.

Αυτές λοιπόν είναι οι κύριες τάσεις όσον αφορά το “the Secret” και τα οφέλη αλλά και τα προβλήματα που παρουσιάζει η εφαρμογή του.

Είμαι σίγουρος ότι, όποιος ασχολήθηκε με το “the Secret” και τη συνειδητή δημιουργία, κάτι από τα παραπάνω τον έχει προβληματίσει... έτσι ώστε άλλη μια «συνταγή» που υποσχόταν γρήγορη και εύκολη επιτυχία να έχει καταλήξει να είναι πηγή συγκρούσεων και σύγχυσης.

Φίλες και φίλοι, σκοπός μου μέσω αυτού του site είναι να ξεκαθαρίσω πολλές από τις παρερμηνείες και παρεξηγήσεις σχετικά με το νόμο της έλξης, αλλά και να δώσω ένα πολύ συγκεκριμένο και αξιόπιστο σύστημα γνώσης που προέρχεται από μια παλιά αρχαία και μυστική παράδοση. Επιμένω όμως, ότι είναι πολύ βασικό να ξεκαθαριστούν πολλές παρερμηνείες ή θολά σημεία τα οποία έχουν αφήσει προσπάθειες όπως το “the Secret”.

Τώρα, για να σας οδηγήσω στο συγκεκριμένο σκοπό αυτό του site, που είναι όπως είπαμε να δώσει μια γνώση τέτοια που θα κάνει το νόμο της έλξης να δουλέψει με συνέπεια και ευκολία, θα πρέπει να σας δώσω λίγη θεωρία...

Σας αρέσει η θεωρία; Εγώ προσωπικά δεν την συμπαθώ, γιατί είμαι σαν τους περισσότερους ανθρώπους - βιαστικός και ενδιαφέρομαι για τα χειροπιαστά αποτελέσματα. Αλλά είναι πολλές φορές που και η θεωρία είναι απαραίτητη για να μπει σε αποτελεσματικότερη εφαρμογή η γνώση που πρόκειται να σας δώσω.

Θα ξεκινήσουμε την θεωρία μας με μια αναφορά στον καρμικό κόσμο που ζούμε - δηλαδή αυτό τον υλικό μας γήινο κόσμο, που το κοινό μας κάρμα μάς κάνει να τον θεωρούμε ως αληθινό! Ίσως κάποιοι το βρίσκετε ευκολότερο εάν απλώς τον αποκαλείτε «το matrix» ή «εικονική πραγματικότητα», «ονειρικό κόσμο της ύλης» ή οτιδήποτε άλλο είναι ευκολότερο στην κατανόησή σας.

Η πραγματικότητα που βιώνουμε ως ανθρώπινα όντα μοιάζει να έχει κάποιους νόμους, κάποιους κανόνες από μόνη της, τους οποίους δεν μπορούμε καθόλου εύκολα να αρνηθούμε ή να παραβιάσουμε – τουλάχιστον όχι όσοι από μας δεν έχουν ακόμα αγιάσει ή φωτιστεί! Αντίθετα, λοιπόν, θα πρέπει να τους φωτίσουμε για να δούμε πού μας εμποδίζουν και πού μας βοηθούν σε σχέση με το νόμο της έλξης, που όπως είπαμε είναι και το τελικό ζητούμενο της αναζήτησής μας...

Δεδομένο πρώτο, τα όντα που κατοικούν σ’ ένα καρμικό κόσμο μοιράζονται την ίδια όραση-αντίληψη-σύμβαση όσον αφορά αυτόν τον κόσμο. Το ξέρω ότι ίσως ακούγεται λίγο μυστικιστικό αυτό που ανέφερα μόλις, αλλά δεν είναι έτσι και το εξηγώ ευθύς αμέσως. Όταν ήμασταν μικρά παιδιά και παίζαμε διάφορα παιχνίδια, πολλές φορές συμφωνούσαμε, ώστε διάφορα αντικείμενα που συνήθως είχαν άλλη έννοια, για το παιχνίδι μας να είχαν διαφορετική σημασία. Έτσι π.χ ένα καλάμι μπορεί να ήταν ένα άλογο, ένα ξύλο να παρίστανε ένα όπλο και ένα σωρό άλλες τέτοιες παραλλαγές. Το σημείο-κλειδί για το παιχνίδι ήταν ότι όλοι συμφωνούσαμε σε αυτές τις τροποποιήσεις και στη συνέχεια καθορίζαμε και τους κανόνες του, και έτσι είχε αξία και μας έδινε ευχαρίστηση. Έτσι και στην πραγματικότητα που υπάρχουμε, δηλαδή στον καρμικό γήινο κόσμο που ζούμε, εμείς τα όντα που κατοικούμε σε αυτόν -και κυρίως αναφέρομαι σε εμάς τους ανθρώπους ως κυρίαρχους πάνω στα όντα του ζωικού βασιλείου-, έχουμε κάνει μια σιωπηρή συμφωνία για το πώς θα παίζεται αυτό το παιχνίδι που ονομάζουμε φυσική πραγματικότητα. Δεν έχει τόσο σημασία εάν έχουμε συνειδητή επίγνωση αυτής της συμφωνίας που έχουμε κάνει, ή αν ασυνείδητα κάποιοι μας έχουν παραπλανήσει και έχουμε δώσει τη συναίνεσή μας. Η ουσία είναι ότι είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα (εδώ βρίσκεται η συντριπτική πλειοψηφία της ανθρωπότητας) έχουμε συμφωνήσει και παίζουμε πλέον το παιχνίδι με αυτούς τους κανόνες.

Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι ότι η συμπαντική ενέργεια είναι άπειρη και μπορεί να δημιουργήσει αμέτρητους κόσμους, φαινόμενα και αγαθά, άρα υπάρχει σε αφθονία, αλλά δυστυχώς αυτή η αφθονία δεν μας είναι διαθέσιμη εάν πιστεύουμε πως δεν υπάρχει!!! Είναι φυσιολογικό να μην βλέπουμε κάτι που δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει και να μην μπορούμε να συντονιστούμε μαζί του για να αντλήσουμε τα ανάλογα οφέλη.

Ανέφερα πιο πάνω ότι στον καρμικό κόσμο που ζούμε -ή αλλιώς matrix- έχουμε κάνει κάποιους κανόνες-συμφωνίες και λειτουργούμε με συνέπεια κύρια σε αυτούς τους κανόνες.

Ο κύριος κανόνας του παιχνιδιού-matrix στο οποίο βρισκόμαστε αφορά τη ΔΥΝΑΜΗ και η ουσία της δύναμης βρίσκεται σε μια παραδοχή που έχουμε κάνει: στην παραδοχή της έλλειψης. Μόνο αφού έχουμε αποδεχτεί ως υφιστάμενη αλήθεια την έλλειψη, έχει νόημα η ανταγωνιστική επιθυμία για δύναμη. Μόνο αφού έχουμε αποδεχτεί ότι υπάρχει έλλειψη φυσικών πόρων, έλλειψη πλούτου, έλλειψη περίθαλψης, έλλειψη αγάπης, έλλειψη υγειών σχέσεων και οποιαδήποτε άλλη μορφή έλλειψης έχει νόημα το κυνήγι και η μάχη για δύναμη, γιατί τη δύναμη στην ουσία την χρειάζεσαι για να έχεις προνομιούχα πρόσβαση στις πηγές των πόρων που όπως είπαμε έχουμε αποδεχτεί ότι είναι σε έλλειψη. Έτσι με τη δύναμη, είτε αυτή είναι σωματική, είτε είναι οικονομική, είτε πολιτική, είτε θρησκευτική, είτε συναισθηματική, μπορείς να κυριαρχήσεις πάνω στους άλλους και να εξασφαλίσεις ότι θα μπορείς να προσφέρεις στον εαυτό σου αυτά που επιθυμεί και να προστατεύεσαι από αυτούς που θέλουν να σου πάρουν αυτά που έχεις.

Έτσι, αφού όλοι έχουμε αποδεχτεί την αξία της δύναμης ως μέσο για την απόκτηση των αγαθών, τα οποία πιστεύουμε πως βρίσκονται σε έλλειψη και το οποίο μέσο αποτελεί αντικείμενο διαμάχης για να αποκτηθεί, ο καθένας ανάλογα με την κατανόηση και τις δυνατότητές του προσάρμοσε την στρατηγική του για να έχει τα καλύτερα αποτελέσματα σ’ αυτό το παιχνίδι. Έτσι, άλλος εφαρμόζει την ωμή δύναμη όπου μπορεί, άλλος καταφεύγει σε πιο έμμεσους τρόπους χρησιμοποιώντας συναισθηματικούς χειρισμούς, άλλος επικαλείται τιμωρίες από αόρατες δυνάμεις εάν δεν υπάρξει συμμόρφωση, άλλος έχει αποκηρύξει τα εγκόσμια και έχει ενστερνιστεί την πνευματικότητα ως στρατηγική για ν’ απαλλαγεί από την πίεση της δύναμης που του εφάρμοζαν οι άλλοι όσο ήταν στα εγκόσμια... Όλοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουμε βρει την βέλτιστη (;) στρατηγική που θα μας εξασφαλίσει την μεγαλύτερη ευχαρίστηση σε συνδυασμό με τον μικρότερο δυνατό πόνο, δηλαδή όλοι έχουμε βρει τη θέση μας στην κατάταξη του παιχνιδιού της δύναμης.

Το πρόβλημα όμως με το συγκεκριμένο παιχνίδι-matrix είναι ότι έτσι όπως είναι φτιαγμένο, δεν κερδίζει ουσιαστικά κανένας, γιατί ακόμα και αυτοί που υποτίθεται ότι είναι στην κορυφή της κλίμακας μόνιμα ανησυχούν για το εάν θα διατηρήσουν τη δύναμή τους ή θα τους την αφαιρέσει κάποιος άλλος. Ίσως έχεις ακούσει το motto από τον επιχειρηματικό κόσμο, που λέει ότι «είτε αναπτύσσεσαι είτε συρρικνώνεσαι», το οποίο σε μια πιο ελεύθερη μετάφραση σημαίνει ότι είσαι υποχρεωμένος να αυξάνεις συνεχώς τη δύναμή σου γιατί, εάν δεν το κάνεις, το κάνουν οι αντίπαλοί σου με αποτέλεσμα εσύ να συρρικνωθείς σε επίπεδο δύναμης.

Δεν έχεις περιθώριο για άλλη επιλογή, είναι όπως στο επιτραπέζιο παιχνίδι, τη monopoly, που όταν παίζεις δεν μπορείς να έχεις την επιλογή του τύπου «εγώ είμαι ευχαριστημένος έχοντας αγοράσει δυο οδούς και ένα ξενοδοχείο» γιατί έχεις συμφωνήσει να ρίχνεις το ζάρι και να κινείσαι συνεχώς, άρα θα βρεθείς σε οδούς αντιπάλων που θα έχουν περισσότερα ξενοδοχεία και θα πρέπει να πληρώσεις ενοίκιο, και για να έχεις αυτούς του πόρους θα πρέπει να αυξήσεις τη δύναμή σου κτλ - δεν έχεις δηλαδή άλλη επιλογή εάν θέλεις να επιβιώσεις στο ανταγωνιστικό αυτό παιχνίδι.

Αγαπητοί φίλοι, δείτε τώρα τις αντιστοιχίες με το ευρύτερο παιχνίδι που παίζουμε στα πλαίσια του matrix-ονείρου (χρησιμοποιώ τη λέξη όνειρο για να τιμήσω και τους ανατολικής προέλευσης πνευματικούς δασκάλους που την χρησιμοποιούν κατά κόρον... ενώ ο όρος matrix είναι δυτικής προέλευσης ).

Η αποδοχή της έλλειψης με διάφορες μορφές και η επιθυμία της απόκτησης δύναμης για αποφυγή της έλλειψης οδηγούν σε μια άλλη λέξη-κλειδί του παιχνιδιού που είναι απαραίτητο συστατικό του: τον ανταγωνισμό, γιατί και ο ανταγωνισμός υφίσταται μόνο εφόσον υπάρχει έλλειψη και το «έπαθλο» δεν φτάνει για όλους αλλά μόνο για λίγους ή συχνά, ακόμη χειρότερα, για έναν.

Γιατί όμως, στην ουσία, από τον τρόπο που παίζεται το υφιστάμενο παιχνίδι δεν είναι κανένας πραγματικά ευχαριστημένος; Γιατί, πολύ απλά, όπως είπαμε, στο παιχνίδι δεν έχεις την επιλογή να σταματήσεις να το παίζεις. Αν το αρνηθείς οδηγείσαι στην συρρίκνωση και το περιθώριο της ζωής, αδυνατώντας να έχεις και τις στοιχειώδεις καλές εξωτερικές συνθήκες για πνευματική εργασία. Αν συμμετέχεις, ακόμα κι αν σου επιτρέψει να έχεις κάποιες νίκες, δεν μπορείς ποτέ να σταματήσεις να παίζεις και αυτό είναι τόσο εξουθενωτικό, που στο τέλος κάνει όποια νίκη και να έχεις σημειώσει να είναι χωρίς αξία, γιατί απλά πρέπει να ετοιμαστείς για την επόμενη μάχη.

Στην ουσία, η κλίμακα της ιεραρχίας του matrix δεν είναι κατακόρυφη αλλά... κυκλική, αφού και αυτοί που υποτίθεται ότι είναι στην κορυφή της βλέπουν πάλι «ανταγωνιστές» μπροστά τους που πρέπει να εξολοθρεύσουν. Η κλίμακα πιο πολύ μοιάζει με τη ρόδα που έχουν μέσα στα κλουβιά τους τα χαμστεράκια, τα οποία εφόσον είναι στην ρόδα είναι υποχρεωμένα να κινούνται συνεχώς. Έτσι λειτουργεί ο περίφημος Τροχός του Κάρμα στο γήινο matrix!

Σαν να θέλει κάποια αόρατη δύναμη να μας έχει μόνιμα σε κίνηση, άσχετα εάν αυτό δεν είναι το καλύτερο για εμάς, σαν να έχει αυτή η αόρατη δύναμη κάποιο δικό της συμφέρον από αυτή την επί της ουσίας άσκοπη και εκφυλιστική συνεχή ανταγωνιστική μας κίνηση... Ακούγομαι λίγο συνωμοσιολογικός, έτσι δεν είναι; Ίσως πούμε λίγα περισσότερα και πάνω σε αυτό μελλοντικά, αν και αυτή τη στιγμή κάτι τέτοιο διαφεύγει του σκοπού αυτού του site. Είδατε, τηρώ με ευλάβεια την υπόσχεση που έδωσα για όχι έξτρα θεωρία...  

007

Μετά τη σύντομη αλλά περιεκτική -θέλω να πιστεύω- παρουσίαση του καρμικού μας κόσμου, καιρός να ξαναγυρίσουμε στον αρχικό μας σκοπό, που είναι ο νόμος της έλξης και πώς η νέα μας κατανόηση για το υφιστάμενο matrix θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε πού σκοντάφτουμε σε σχέση με το νόμο της έλξης...

Όπως ήδη εξηγήσαμε, το υφιστάμενο matrix βασίζεται στην αποδοχή της έννοιας της έλλειψης και στη διεκδίκηση της υλοποίησης των επιθυμιών μέσω του ανταγωνισμού και την εφαρμογή της δύναμης - το σιωπηρό μήνυμα είναι «ο ισχυρότερος στο τέλος κερδίζει!»

Το “the Secret” και γενικότερα οι υποστηρικτές του νόμου της έλξης λένε ότι δεν υπάρχει έλλειψη, παρά μόνο ένα σύμπαν αφθονίας.

Συμφωνώ και επαυξάνω, αλλά το πρόβλημα είναι ότι ήδη είμαστε προγραμματισμένοι να πιστεύουμε στην έλλειψη, στον ανταγωνισμό και την απόκτηση της δύναμης ως μέσο επίτευξης στόχων, και δυστυχώς για εμάς αυτός ο προγραμματισμός είναι πάρα πολύ ισχυρός. Και είναι ισχυρός, γιατί αυτός βρίσκεται στο ασυνείδητό μας, ενώ η καινούργια πεποίθηση στην οποία μας ζητάει το “the Secret” να πιστέψουμε είναι σ’ ένα υποθετικό επίπεδο «λογικής», και μόνο όσοι έχουν ασχοληθεί με την προσωπική ανάπτυξη γνωρίζουν πόσο δύσκολο είναι ν’ αλλάξουν έστω και απλές συνήθειες –πόσο μάλλον να ανατρέψουν βασικούς νόμους του matrix- γιατί πολύ απλά αυτές οι συνήθειες είναι εντυπωμένες βαθιά στο υποσυνείδητο.

Φανταστείτε τώρα πόσο δύσκολο είναι να αποφύγουμε την πεποίθηση της έλλειψης και της ανασφάλειας, όταν όλο το περιβάλλον γύρω μας μάς την υπενθυμίζει συνεχώς.

Αποφασίζεις να πιστέψεις στην αφθονία και να δεις τον κόσμο σαν ένα περιβάλλον αφθονίας, αλλά να, μόλις έλαβες ένα λογαριασμό και πριν προλάβεις καν να σκεφθείς ότι «δεν πειράζει, ζω σ’ ένα σύμπαν αφθονίας» νιώθεις στο στομάχι σου σαν να κατάπιες καρφιά, και η ομορφιά του υποσυνείδητου ξέρετε ποια είναι; Ότι οι λειτουργίες του είναι αυτοματικές και αστραπιαίες, οπότε μέχρι να σκεφτείς για την αφθονία ήδη έχεις κάνει μια πολύ έντονη επανάληψη του προγραμματισμού της έλλειψης...

Ανοίγεις την τηλεόραση να ξεκουραστείς και να χαλαρώσεις λιγάκι και ακούς για τα χάλια της οικονομίας, και τα καρφιά στο στομάχι είναι πάλι σε δράση... Πας στη δουλειά το πρωί όλος καλή διάθεση και κάτι παίρνει το αυτί σου για περικοπές και, κατάλαβες, δεν χρειάζεται να σου το πω, τα καρφιά στο στομάχι έχουν πάλι την τιμητική τους...

Μπορώ να συνεχίσω με αναρίθμητα παραδείγματα και εσύ φίλε αναγνώστη είμαι σίγουρος ότι μπορείς να προσθέσεις ακόμη περισσότερα!

«Μα γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ θετικά;», σε ακούω να φωνάζεις, «το μόνο που μου ζητάει ο νόμος της έλξης είναι να σκεφτώ και να αισθανθώ θετικά και θα μου τα προσφέρει όλα στο πιάτο».

Μην αυτομαστιγώνεσαι άδικα, αγαπητέ φίλε, η εξήγηση είναι απλή και βρίσκεται σε μια απλή λεξούλα... ενέργεια. Είμαι σίγουρος, μια και έχεις εντρυφήσει και στον κόσμο του νόμου της έλξης, ότι έχεις ακούσει αυτό που λένε ότι «τα πάντα γύρω μας είναι ενέργεια». Έτσι, με την ίδια αρχή ισχύει ότι και ο άνθρωπος είναι κυρίως ένα ενεργειακό όν και ότι όλες του οι λειτουργίες εξαρτώνται από την ενέργεια.

Ποιος όμως είναι ο ρυθμιστής της ενέργειας που διαχειρίζεται ο κάθε άνθρωπος;

Το υποσυνείδητο, το οποίο έχει επιφορτιστεί με μια πολύ απλή αλλά καθοριστικής σημασίας λειτουργία - αυτής της επιβίωσης.

Έτσι, το υποσυνείδητο ιεραρχεί με γνώμονα τις καλύτερες συνθήκες επιβίωσης το πού θα διατεθεί η ενέργεια και ποιες πράξεις θεωρεί σημαντικές για το θέμα της επιβίωσης.

Αφού ρυθμίζει αυτοματικά το θέμα των σωματικών λειτουργιών, με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί και για κάθε καινούργιο πρόγραμμα το οποίο δέχεται ως σημαντικό μόνο για την επιβίωση του συστήματος, δηλαδή της ζωής μας.

Έτσι η ιεράρχηση έχει ως εξής: σωματικές λειτουργίες σε πρώτη προτεραιότητα και εξασφάλιση ενέργειας για την εκτέλεση αυτών των λειτουργιών - δε φαντάζομαι να ήθελες να μην είναι αυτοματική ας πούμε η λειτουργία της καρδιάς και να έπρεπε να θυμόμαστε συνειδητά ότι πρέπει να την κάνουμε να χτυπάει...

Στη συνέχεια, όποια συμπεριφορά αναπτύσσουμε εκτός σωματικών λειτουργιών κρίνεται από το υποσυνείδητο εάν προσφέρει ευχαρίστηση ως θετική και αποδεκτή ενώ εάν περιέχει πόνο κρίνεται ως μη αποδεκτή και αρνητική.

Αυτές οι συμπεριφορές είναι σαν προγράμματα και επειδή το υποσυνείδητο τις έχει αποδεχτεί ως θετικές για την επιβίωση, ο καλύτερος τρόπος για να υπηρετήσουν το σύστημα είναι να γίνουν αυτοματικές, έτσι ώστε και να μην καταναλώνουν πολύ ενέργεια αλλά και να μπαίνουν σε εφαρμογή άμεσα γιατί η επιβίωση πάρα πολλές φορές είναι ζήτημα ταχείας αντίδρασης και όχι φιλοσοφικού στοχασμού. Αυτά τα προγράμματα είναι οι γνωστές μας -αγαπημένες ή όχι δεν έχει σημασία- συνήθειες.

Εδώ είναι πολύ σημαντικό, για να γίνει εμπειρικά κατανοητό αυτό, ο καθένας ν’ αναπτύξει την αυτεπίγνωση για να εντοπίσει ποια προγράμματα τρέχουν στο υποσυνείδητό του. Και όταν λέω προγράμματα, εννοώ με τη μορφή στάσεων, πεποιθήσεων, συμπεριφορών κτλ. Μόνο με αυξημένη αυτεπίγνωση θα αντιληφθείς πού στρέφεις την προσοχή σου και άρα που εστιάζεις και διοχετεύεις την ενέργεια που διαχειρίζεσαι. Και αυτή η διαχείριση της προσοχής είναι υψίστης σημασίας στη διαδικασία της συνειδητής δημιουργίας.

Ο κάθε άνθρωπος ως ενεργειακό σύστημα διαχειρίζεται σε κάθε φάση της ζωής του ένα συγκεκριμένο ποσό ενέργειας. Αυτό δεν είναι κάτι δεδομένο και μπορεί να αυξομειωθεί ανάλογα με τον τρόπο ζωής του κάθε ανθρώπου. Γι’ αυτό θα αναφερθώ παρακάτω με περισσότερες λεπτομέρειες. Το σημαντικό σε αυτή τη φάση είναι ότι το υποσυνείδητο, ως άριστος και σοφός διαχειριστής, πραγματοποιεί το βέλτιστο επιμερισμό της ενέργειας ανάλογα με τις ανάγκες του συστήματος. Είμαι σίγουρος ότι όλοι έχετε ακούσει ότι σε περίπτωση ατυχήματος που υπάρχει αιμορραγία, ο οργανισμός (δηλ. το υποσυνείδητο) στέλνει περισσότερο αίμα στην τραυματισμένη περιοχή, το οποίο όμως μειώνει από άλλα όργανα, έστω και προσωρινά, γιατί η αναγκαιότητα της επιβίωσης απαιτεί να γίνει έτσι. Και το αίμα αντιλαμβάνεστε φυσικά ότι είναι μια μορφή ενέργειας.

Έτσι, με το ίδιο σκεπτικό όταν θέλουμε να ενσωματώσουμε κάποια καινούργια συμπεριφορά στο σύστημα, όσο και καλή να μας φαίνεται σε νοητικό επίπεδο, δεν θα γίνει αποδεκτή, τουλάχιστον άμεσα, εάν δεν την κρίνει το υποσυνείδητο (και αυτό μετά από επικύρωση στην πράξη) ότι προσφέρει καλύτερα στην επιβίωση.

Τι εννοώ ακριβώς θα το εξηγήσω μ’ ένα παράδειγμα. Ας υποθέσουμε ότι ένας άνθρωπος διαχειρίζεται καθημερινά περίπου 100 μονάδες ενέργειας και διαθέτει τις 50 στη δουλειά του, έμπλεξε στο γυρισμό σε μποτιλιάρισμα και εκνευρίστηκε, διέθεσε δηλαδή άλλες 15 μονάδες, μετά σκέφτηκε τι βαρύ πρόγραμμα έχει για την επόμενη ημέρα και ότι πρέπει οπωσδήποτε να τελειώσει μ’ εκείνο το project που τον δυσκολεύει και δεν ξέρει εάν θα προλάβει την προθεσμία που του έβαλε ο manager του -αυτή η ανησυχία του καταναλώνει άλλες 10 μονάδες-, είναι και θεονήστικος γιατί δεν πρόλαβε να φάει τίποτα από το πρωί με τη δουλειά, οπότε το σύστημα, αφού δεν πήρε καύσιμο, μπαίνει σε κατάσταση οικονομίας και δεσμεύει άλλες 10 μονάδες. Φτάνει στο σπίτι και τρώει λαίμαργα και βαρυστομαχιάζει, με αποτέλεσμα ο οργανισμός να χρειάζεται έξτρα ενέργεια για τη βαριά πέψη, οπότε άλλες 10 μονάδες επιβάρυνση, και τώρα του έχουν μείνει μόνο πέντε. Αφού έφαγε και πέφτει στον καναπέ να ξεκουραστεί λίγο, θυμάται την ωραία ιδέα που έχει ακούσει να οραματιστεί το πώς θέλει να πραγματοποιηθεί μια επιθυμία στη ζωή του και αυτή με το νόμο της έλξης θα αρχίσει να πραγματοποιείται. Μόνο που, για να παίξει αυτό το σενάριο στο μυαλό του συνειδητά, πρέπει να συγκεντρωθεί σε αυτήν την επιθυμία, δηλαδή η συνείδησή του να κυριαρχήσει στις ανταγωνιστικές σκέψεις που ήδη τρέχουν στο μυαλό του π.χ. τι θα γίνει με το project που πρέπει να τελειώσει -η οποία σκέψη είναι αναγνωρισμένη και κατηγοριοποιημένη ήδη από το υποσυνείδητο ως project=δουλειά=χρήματα=επιβίωση, άρα σημαντική, άρα καλά κάνει και τη σκέφτεται, άρα καλώς της διατίθεται ενέργεια-, ενώ η πραγματοποίηση της επιθυμίας είναι ακόμη στο επίπεδο επιθυμία=ευχαρίστηση=βελτίωση της ποιότητας ζωής, αλλά δεν έχει γίνει αποδεκτή ακόμη από το υποσυνείδητο ως σημαντική με την έννοια της επιβίωσης, άρα αυτοματικά δεν της χορηγείται ελεύθερα μεγάλο ποσό ενέργειας. Σε αυτή τη φάση ο άνθρωπος του παραδείγματος χρειάζεται να παλέψει συνειδητά με κάποιο υφιστάμενο πρόγραμμα για να εξασφαλίσει την παραπάνω ενέργεια, δηλαδή να την αποσπάσει από το υφιστάμενο πρόγραμμα και να τη βάλει στη δράση που επιθυμεί, δηλαδή να συγκεντρωθεί στο σενάριο της επιθυμίας του.

Αλλά, όπως είπαμε, για να συγκεντρωθεί νοητικά στην επιθυμία του για ένα ικανό χρονικό διάστημα και να τη φορτίσει κιόλας με το κατάλληλο συναίσθημα (δηλ. ενέργεια) χρειάζεται περίπου 20 μονάδες, ενώ αυτός έχει μείνει με 5. Για να βγει και από την εσωτερική σύγκρουση, η συνήθεια-πρόγραμμα του προτείνει μια δοκιμασμένη λύση που δεν καταναλώνει μεγάλη ενέργεια και θα τον βοηθήσει να χαλαρώσει, και αυτή είναι η λύση του ν’ ανοίξει την τηλεόραση. Θα υποσχεθεί βέβαια στον εαυτό του ότι τα σχετικά με το νόμο της έλξης θα τα βάλει σε εφαρμογή αύριο που θα είναι πιο ξεκούραστος, για να ανακαλύψει μόνο και την επόμενη ημέρα ότι ακολούθησε ακριβώς την ίδια ενεργειακή διαδρομή...

009

Σας φαίνεται γνωστό το παραπάνω σενάριο, έστω και με κάποιες παραλλαγές; Μάλλον ναι... και αν υπάρχει έστω και ένας που δεν έχει γνωρίσει βιωματικά την παραπάνω εμπειρία, υποκλίνομαι προκαταβολικά στην ανωτερότητα της φύσης του... ή μάλλον θα πρέπει να σταματήσει να διαβάζει αυτό το site γιατί με την περίπτωσή του απλά δεν μπορεί να υπάρξει καμιά παραπάνω βελτίωση! Τα έχει ήδη όλα...

Και μια και ξεκαθαρίσαμε ότι το όλο ζήτημα της συνειδητής δημιουργίας είναι καθαρά ενεργειακό και... ουφ, τελείωσα με τη θεωρία γιατί δεν έχω κανένα σκοπό να την τραβήξω περαιτέρω... ερχόμαστε στο ζουμί της υπόθεσης, δηλαδή ποια ακριβώς γνώση έρχομαι να σου δώσω, έτσι ώστε και να κατανοήσεις τα μυστικά της συνειδητής δημιουργίας αλλά να γίνεις και καλύτερος διαχειριστής της ενέργειας, γιατί όπως είπαμε αυτή η λεξούλα είναι το παν.

Αφού ο κάθε άνθρωπος είναι ένα ενεργειακό σύστημα, δηλαδή δονείται ενεργειακά, και οι επιθυμίες του -όποιες και να είναι- αφορούν άλλες ενεργειακές μορφές με τη δική τους δόνηση, και το μόνο που έχει να κάνει είναι να χρησιμοποιήσει το νόμο της έλξης και να τις φέρει στην πραγματικότητά του με το να συνταιριάξει τις δονήσεις τις δικές του με τα αντικείμενα της επιθυμίας του, τότε, αυτό ακριβώς θα μάθουμε να κάνουμε με ένα τρόπο αποτελεσματικό και επιστημονικό, δηλαδή συστηματικό που επιδέχεται επαλήθευση! Θα μάθουμε, πώς να παρακάμπτουμε την περιοριστική σύμβαση της έλλειψης που δεσπόζει στο υποσυνείδητο, πώς να «σαγηνεύουμε» την ενέργεια και έτσι να αντλούμε από τον άπειρο ωκεανό της αφθονίας, και βέβαια, πώς να καλλιεργούμε, να διαμορφώνουμε και να εκπέμπουμε αυτή την ενέργεια ώστε να έχουμε εγγυημένο αποτέλεσμα...

Προτού όμως αγαπητέ/ή φίλε/η σου δώσω αυτή καθαυτή τη γνώση, θα ήθελα να γνωρίζεις από πού προέρχεται και με ποια ειδικότητα εγώ την προτείνω ως την καλύτερης τεχνολογίας γνώση πάνω στο θέμα της συνειδητής δημιουργίας, όπως και γιατί με βάση την εποχή που ζούμε (στο κατώφλι της υδροχοϊκής εποχής) είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται ο καθένας για να ξεφύγει από στερεότυπα και αγκυλώσεις που μας έχουν κρατήσει καθηλωμένους για αιώνες.

Αποκαλώ τον εαυτό μου εσωτερικό αναζητητή και θα σου εξηγήσω ακριβώς με ποια έννοια το εννοώ. Από μικρός, χωρίς να ξέρω το γιατί, είχα μια έντονη έλξη για τα ζητήματα τα μεταφυσικά. Με την αφέλεια και αθωότητα του μικρού παιδιού, φυσικά, ένοιωθα ταυτόχρονα έκσταση κοιτώντας προς τον ουρανό, αλλά, να σου πω και την αλήθεια, είχα και το φόβο μην κάνω τίποτα και στεναχωρήσω το Θεό και αυτός με... τιμωρήσει. Όταν άρχισα να μπαίνω στην εφηβεία ανακάλυψα μια άλλη έντονη έλξη, αυτή για την υλική ζωή. Ήθελα πολλά και διαφορετικά πράγματα, γοητευόμουν από γλέντια, διασκεδάσεις και γενικότερα κραιπάλες, τις οποίες έβρισκα απόλυτα φυσιολογικές. Στο πίσω μέρος του μυαλού μου, βέβαια, σκεφτόμουν ότι ίσως δεν ήμουν στο δρόμο του Θεού, αλλά δεν μπορούσα να δώσω κάποια πρακτική λύση, γιατί και τα δύο μου άρεσαν πολύ. Έτσι από τη μια ζούσα την υλική ζωή μου και όταν ήθελα να επιστρέψω στο πνευματικό μου μονοπάτι χρησιμοποιούσα την μεγαλύτερη θρησκευτική εφεύρεση που υπάρχει για τους πιστούς, και αυτή ήταν οι ενοχές. Έτσι ετοίμαζα μια δυνατή δόση ενοχικού συναισθήματος στο οποίο βουτούσα μέσα, αυτομαστιγωνόμουν συναισθηματικά, και τότε ένιωθα ότι άξιζα να είμαι στον πνευματικό δρόμο, μέχρι όμως την επόμενη φορά που θα ξεστράτιζα πάλι για να χαρώ τις ηδονές της ζωής και φτου και από την αρχή. Αυτή την στρατηγική την είχα αγαπήσει τόσο πολύ, που θυμάμαι πως όταν την είχα πρωτοανακαλύψει ήμουν σίγουρος ότι μέσω αυτής θα κέρδιζα την είσοδό μου στον παράδεισο! Αλήθεια λέω, σκεφτόμουν πως όποια ακολασία και να είχα κάνει, τη στιγμή που θα πέθαινα, όπως στις κινηματογραφικές ταινίες κάποιος που ξεψυχάει πάντα έχει το χρόνο να πει αυτό που θέλει, έτσι και εγώ θα είχα το χρόνο να κάνω το τρυκ με το ενοχικό, να ζητήσω έτσι συγνώμη και, αφού ο καλός Θεός είναι υποχρεωμένος πάντα να συγχωρεί, θα ήμουν με VIP θέση στον παράδεισο. Έτσι και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος!

Θυμάμαι ότι λάτρευα την παραβολή του ασώτου, γιατί οι θεολόγοι πάντα την ερμήνευαν ως την αγάπη του Θεού που συγχωρεί πάντα τον άσωτο υιό, δηλαδή την αφεντιά μου, ενώ αντίθετα φρίκαρα όταν άκουγα τη ρήση του Χριστού ότι δεν μπορείς να υπηρετείς ταυτόχρονα δυο αφέντες και πρέπει να διαλέξεις έναν από τους δυο. Θεωρούσα ότι τότε η καμπάνα χτυπούσε για μένα και έπρεπε να είμαι ξεκάθαρος: είτε να είμαι στον πνευματικό δρόμο είτε στο δρόμο του πονηρού - όπως θεωρούσα τότε την έλξη μου για την υλική ζωή. Αυτή η σύγκρουση γινόταν ολοένα και πιο έντονη μέσα μου και με οδηγούσε και σε ακραίες συμπεριφορές. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι όταν ήμουν 20 ετών (παρεμπιπτόντως σήμερα είμαι 40). Είχα αποφασίσει στα πλαίσια της πνευματικής μου αναζήτησης να ακολουθήσω μια χριστιανική αίρεση που είχε επικεφαλής κάποιον που υποστήριζε ότι είναι απόστολος του Χριστού και έτσι κατείχε την αλήθεια από πρώτο χέρι... Και για να είμαι συνεπής στον πνευματικό μου δρόμο ανακοίνωσα στην κοπέλα που είχα σχέση τότε ότι ήθελα να χωρίσουμε μια και, παρόλο που την αγαπούσα, θεωρούσα ότι με ωθούσε στις ακολασίες και εγώ αυτήν... Ωστόσο, το μόνο που κέρδισα τελικά ήταν μεγαλύτερος εσωτερικός διχασμός και σύγκρουση.

Συνέχισα την πνευματική μου αναζήτηση με πιο εξειδικευμένες πνευματικές ομάδες, ενώ τα βιβλία πνευματικού ενδιαφέροντος και προσωπικής ανάπτυξης ήταν το πάθος μου, αλλά δεν φαινόταν να μου λύνουν την εσωτερική σύγκρουση «πνεύμα ή ύλη». Έπρεπε να ξέρω στα σίγουρα, για να πάρω τις αποφάσεις μου, σε ποιο στρατόπεδο θα μετακομίσω μόνιμα. Σήμερα γελάω ξεκαρδιστικά όταν θυμάμαι την απόγνωση που μου προκαλούσε η τότε άγνοιά μου...

Και ήταν τότε, περίπου στα 27 μου, όταν στα πλαίσια της συνηθισμένης μου αναζήτησης συνάντησα έναν πνευματικό δάσκαλο που είπε κάτι που δεν είχα ξανακούσει, και αυτό το κάτι άλλαξε ριζικά τον τρόπο που έβλεπα τα πράγματα. Ο δάσκαλος είχε πει ότι δεν μπορείς να έχεις μεγάλη πνευματική ανάπτυξη εάν δεν φροντίσεις να έχεις αρκετά ικανοποιημένη την προσωπικότητά σου και τις επιθυμίες που αυτή έχει, και μάλιστα τόνισε ότι μεγάλο εμπόδιο σε πολλούς πνευματικούς αναζητητές ήταν ότι άφηναν αυτό ακριβώς το κομμάτι ανικανοποίητο, με αποτέλεσμα αυτό να τους σαμποτάρει και τελικά να υπονομεύει όλη τους την πνευματική ανάπτυξη...

Για την ακρίβεια, μου είχε εξηγήσει ότι υπάρχει φυσικά και ο δρόμος της απάρνησης ως επιλογή που έχουν ακολουθήσει αρκετοί αναζητητές της πνευματικής ανάπτυξης. Εντούτοις, αυτός ο δρόμος κρύβει ένα μεγάλο κίνδυνο: στην προσπάθειά του ο αναζητητής να υπερβεί τα «υλικά εμπόδια» αφήνει τα απωθημένα της προσωπικότητας να «πεθάνουν της πείνας» για να στραφεί αποκλειστικά στο πνεύμα. Αυτό αρχικά δημιουργεί μια αρκετά άβολη κατάσταση, καθώς ο αναζητητής είναι υποχρεωμένος να αντιμάχεται την ενέργειά τους. Αλλά και αν ακόμη τα καταφέρει και αντέξει σε αυτή την εσωτερική πάλη, η ενέργεια των απωθημένων παραμένει μέσα του και στην ουσία σαπίζει, και δημιουργεί ένα είδος πνευματικής γάγγραινας η οποία ενέχει τον κίνδυνο για απότομο πισωγύρισμα ή ν’ αρρωστήσει ο αναζητητής σοβαρά, και έτσι, σε κατάσταση πόνου, να χάσει ό,τι επίτευξη είχε σημειώσει μέχρι εκείνη τη στιγμή!

Αντίθετα, μου εξήγησε ο δάσκαλος, υπάρχει και ένας άλλος δρόμος, αυτός της επιδέξιας εμπλοκής. Σε αυτόν το δρόμο, μέσω κατάλληλης εκπαίδευσης, μαθαίνεις να χειρίζεσαι συνειδητά την ενέργεια στη ζωή σου, να αποδεσμεύεσαι από το παραμύθι της έλλειψης, βιώνοντας στην πράξη την πληρότητα, και απελευθερωνόμενος έτσι από τα προγράμματα των επιθυμιών της προσωπικότητας, να εντάσεις την ενέργειά τους ως έξτρα καύσιμο στον πνευματικό σου δρόμο!   

Ξαφνικά μέσα μου έγινα δεύτερος Αρχιμήδης και βροντοφώναξα στον εαυτό μου ΕΥΡΗΚΑ – να το κλειδί για την επίλυση της εσωτερικής μου διαμάχης!

Ναι, κάτι τέτοιο νομίζω πως έψαχνα -και πνευματικό και υλικό- και όχι αυτό το απαίσιο δίλημμα - ή το ένα ή το άλλο. Βέβαια, αυτό το δίλημμα, απ’ όσο θυμάμαι, δεν μου το επέβαλε κανένας, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Αφού εγώ το βίωνα κατακλυσμικά, ήταν σαν να μου το επέβαλε μια ξένη δύναμη...

Προσπάθησα να μείνω σε επαφή με τον δάσκαλο και να μάθω όσο το δυνατόν περισσότερα, όσο ήταν αυτό δυνατόν, και αυτό κυρίως για δυο λόγους: η γνώση που αποκόμιζα μπορούσε να μου είναι χρήσιμη μόνο όσο επέτρεπε η κατανόησή μου και, δεύτερον, δεν ζούσαμε στο ίδιο μέρος, οπότε η επαφή δεν μπορούσε να είναι όσο πυκνή θα επιθυμούσα.

Παρόλα αυτά άρχισα να παίρνω γνώση και κυρίως για το θέμα της συνειδητής δημιουργίας, αλλά μέσα από μια οπτική ώστε να είμαι συνεπής και ως προς την πνευματική μου ανάπτυξη.

Αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση με το συγκεκριμένο δάσκαλο ήταν ότι, μόλις τον άκουσα, ήξερα χωρίς να ξέρω το γιατί, ότι η γνώση που μετέδιδε ήταν αληθινή, και αυτό κυρίως γιατί δεν σκοτιζόταν για να σε πείσει. Ένιωθα ότι τη γνώση που έδινε σε εμένα και κάποιους άλλους που είχαν το ίδιο ενδιαφέρον ήταν γιατί ήθελε να μας βοηθήσει. Το έκανε σαν ένα είδος προσφοράς υπηρεσίας, όπως θα αρεσκόταν να κάνει ο μεγαλύτερος αδερφός για τον μικρότερό του αδερφό που τον βλέπει ότι δυσκολεύεται και θέλει να τον βοηθήσει.

Επίσης μου είχε κάνει εντύπωση ότι ήταν διατεθειμένος να απαντήσει οποιαδήποτε ταμπού ερώτηση και το μόνο που περιόριζε την απάντησή του ήταν το επίπεδο της κατανόησής μας. Έτσι ένιωθα ότι ενώ ήθελε να μας δώσει περισσότερη γνώση δεν μπορούσε, γιατί απλά η κατανόησή μας δεν το επέτρεπε, αν και ποτέ ο ίδιος δεν το είπε αυτό, κρατώντας πάντα μια ταπεινή στάση έτσι ώστε να μην απογοητευτούμε. Απλά θεωρούσε ότι ο καιρός και η τριβή με τη γνώση που μας είχε δώσει θα διεύρυναν την κατανόησή μας και θα μπορούσαμε να δεχτούμε περισσότερη γνώση και να καταλάβουμε την υπάρχουσα γνώση σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο, γεγονός που θα την καθιστούσε πιο αποτελεσματική.

Με την πάροδο των χρόνων γνωρίστηκα πιο καλά με το συγκεκριμένο δάσκαλο και έμαθα ότι τη γνώση που μας μετέδιδε την είχε αποκτήσει από κάποιον άλλο δάσκαλο που είχε γνωρίσει στα νιάτα του, και ότι αυτή η γνώση προερχόταν από μια παλιά αρχαία εσωτερική παράδοση, η οποία με τη μέθοδο της επιλεκτικής μαθητείας είχε διατηρήσει αυτή τη γνώση ζωντανή μέχρι σήμερα.

Συγκεκριμένα, αυτή η μυστική εσωτερική παράδοση ήταν αρχαιοελληνική και όπως πολύ αργότερα μου αποκάλυψε ο δάσκαλος είναι η μόνη αρχαία ελληνική παράδοση που διατηρήθηκε ζωντανή χωρίς διακοπή, λόγω του ότι οι μαθητές που τη διδάσκονταν έδιναν ιερή δέσμευση να την προστατεύσουν, να τη διατηρήσουν μυστική και να τη μεταδώσουν επιλεκτικά σε λίγους μαθητές τους οποίους θα επέλεγαν με βάση την ικανότητά τους και τη δυνατότητά τους να τηρήσουν αυτή τη δέσμευση και υποχρέωση που θα αναλάμβαναν.

Να λοιπόν, που η αρχική μου εντύπωση για την αξία και την σπανιότητα της συγκεκριμένης γνώσης δεν ήταν λανθασμένη. Και ήμουν σίγουρος ότι ο δάσκαλος κόμιζε αληθινή γνώση, γιατί και ο ίδιος με τη ζωή του επιβεβαίωνε αυτό το πράγμα, δηλαδή, εκτός από πνευματικός δάσκαλος, έχει μια ζωή η οποία με κριτήρια υλικών επιτεύξεων είναι επίσης πολύ καλή... δεν απέχει δηλαδή η διδασκαλία του από τις πράξεις του.

Κάτι άλλο που είχα διαρκώς στο μυαλό μου και ήμουν σίγουρος, ήταν ότι δεν μας είχε δοθεί όλη η γνώση, τουλάχιστον στο θέμα της συνειδητής δημιουργίας, λόγω του ότι η κατανόησή μας δεν το επέτρεπε... Και όπως έχετε ήδη καταλάβει, εάν κάτι μου μπει στο κεφάλι, γίνεται εμμονή και ησυχάζω μόνο όταν παίρνω ικανοποιητική απάντηση.

Τα χρόνια πέρασαν, οι αναζητήσεις μου συνεχίστηκαν, η κατανόησή μου διευρύνθηκε, αλλά το θέμα της συνειδητής δημιουργίας με απασχολούσε πάντοτε, και βασικά το ερώτημά μου ήταν το εξής απλό: γιατί δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε με ευκολία αυτό που θέλουμε; Γιατί όλες αυτές οι καλοπροαίρετες διδασκαλίες τύπου “the Secret”, ενώ υπόσχονται τα πάντα τόσο εύκολα, είναι τόσο δύσκολες στην εφαρμογή; Και μπορεί να εξήγησα κάποιους λόγους παραπάνω, αλλά προτού φτάσω σε αυτές τις εξηγήσεις είχα απευθυνθεί πάλι στο δάσκαλο, και περίπου τσατισμένος του είχα θέσει το καυτό μου ερώτημα με το ζήτημα της συνειδητής δημιουργίας. Στην αρχή, νομίζω πήγε να με αποφύγει, αλλά αυτή τη φορά δεν μπορούσα να κάνω πίσω, ήταν πλέον για μένα ζήτημα ζωής και θανάτου και έτσι τον πίεσα. Τότε αυτός μου έδωσε την λακωνική απάντηση ότι οι περισσότεροι από εμάς που αναζητούμε αυτού του είδους τη γνώση και διαβάζουμε το ένα βιβλίο μετά το άλλο και παρακολουθούμε ατελείωτα σεμινάρια αφθονίας, πλούτου, επιτυχίας κτλ δεν καταλαβαίνουμε καθόλου πώς λειτουργεί η ενέργεια...

-Δεν καταλαβαίνουμε πώς λειτουργεί η ενέργεια; ρώτησα μηχανικά και λίγο ενοχλημένος.

-Ναι, μου επανέλαβε.

Και τότε μου αποκάλυψε το πρώτο μεγάλο μυστικό που θα σας το δώσω ευθύς αμέσως...

-Η ενέργεια, μου είπε, λειτουργεί με την αρχή της σαγήνης!

-Της σαγήνης; Ρώτησα τραυλίζοντας. Μα καλά, του είπα, η σαγήνη απ’ όσο γνωρίζω έχει να κάνει με το ερωτικό παιχνίδι των δυο φύλλων...

-Το ερωτικό παιχνίδι ναι, μου αποκρίθηκε, μόνο που αυτό το ερωτικό παιχνίδι δεν περιορίζεται μόνο μεταξύ των δυο φύλλων αλλά έχει και πολλές άλλες αντιστοιχίες.

Τότε, με ρώτησε εάν πρόσεξα ποτέ τους επιτυχημένους ανθρώπους σε διάφορους τομείς –π.χ επιτυχημένους καλλιτέχνες, επιτυχημένους επιχειρηματίες, επιτυχημένους εραστές, επιτυχημένους πολιτικούς κτλ.- και τι λένε γι’ αυτούς οι γύρω τους.

Όλοι, μου εξήγησε, είναι σαν να ασκούν ένα είδος γοητείας που μαγνητίζει ανθρώπους, πράγματα, καταστάσεις, για να λειτουργούν υπέρ τους. Και όταν ρωτάς τους γύρω από αυτούς τους ανθρώπους, όλοι σου λένε πόσο ευχαριστημένοι είναι που βρίσκονται στο περιβάλλον τους και ότι τους βρίσκουν γοητευτικούς, στην κυριολεξία σαγηνευτικούς, και συνεχώς όλα μοιάζουν σε αυτούς τους ανθρώπους να έρχονται δεξιά.

Μου εξήγησε ότι αυτοί οι άνθρωποι, είτε το γνωρίζουν είτε όχι, είναι γόητες της ενέργειας...

Γόητες της ενέργειας; ... Σαγήνη; ... Συνειδητή δημιουργία... άρχισαν όλα αυτά να στριφογυρίζουν στο κεφάλι μου και εγώ να προσπαθώ να τα βάλω σε τάξη ... Τότε αυτός με είδε, μου χαμογέλασε και μου είπε ευγενικά:

-Μη χολοσκάς, δεν είναι θέμα αυτό που χρειάζεται νοητική κατανόηση, αλλά πιο πολύ να το αισθανθείς...

-Τι να αισθανθώ, τη σαγήνη; Τον ρώτησα

-Ναι, μου αποκρίθηκε.

-Δηλαδή; τον ξαναρώτησα

-Είναι απλό, μου είπε, και το πρόσωπό του ήταν στολισμένο μ’ ένα φωτεινό χαμόγελο. Με ρώτησε εάν είχα ερωτευτεί ποτέ.

-Μόνο μια και δυο; του απάντησα. Τι σόι έλξη για την ομορφιά της υλικής ζωής θα είχα χωρίς έρωτες;

-Ωραία, μου είπε, θυμήσου την όλη διαδικασία από το πρώτο της βήμα.

-Πολύ ευχαρίστως, του απάντησα. Πάντα μου αρέσει να αναπολώ ερωτικές εμπειρίες, πόσο μάλιστα τώρα που αυτό γίνεται με σκοπό τη γνώση.

-Πώς ήξερες ότι ήθελες την συγκεκριμένη κοπέλα και όχι κάποια άλλη;

-Τι πώς το ήξερα; Το ένιωθα, αυτά τα πράγματα τα νιώθεις, δεν τα ξέρεις, αποκρίθηκα

-Ακριβώς μου απάντησε, τα νιώθεις, είναι αίσθηση, δηλαδή ενέργεια - και τι σε κάνει να νιώθεις αυτή η ενέργεια; με ρώτησε.

-Έε... ένιωθα μια γλυκιά αίσθηση ανύψωσης, ένιωθα λίγο ότι πετούσα, ένιωθα πιο ανάλαφρος, πιο ελεύθερος...

-Δηλαδή οι ενεργειακές ποιότητες που σου προκαλούσε ο «στόχος» ήταν αυτές της ελευθερίας, της ζωντάνιας, της γλυκύτητας κτλ.

-Ακριβώς, επιβεβαίωσα.

-Άρα, για σένα, μου είπε, ο στόχος θα σου πρόσθετε κάτι στη ζωή σου, δηλαδή είχε αξία και, για να είχε αυτή την αξία, το πιο πιθανό είναι ότι αυτή την αξία την αναγνώριζαν και άλλοι άντρες.

-Ω ναι, η συγκεκριμένη κοπέλα ήταν πολύ όμορφη και επιθυμητή από πολλούς άντρες.

-Σωστά, μου είπε, αλλά και αυτή είμαι σίγουρος ότι θα ήθελε να κάνει την καλύτερη επιλογή για τον εαυτό της, έτσι δεν είναι;

-Σίγουρα, συμφώνησα αμέσως.

-Και πώς θα ήξερε ποια είναι η καλύτερη επιλογή γι’ αυτήν; Γιατί να διαλέξει εσένα;

-Γιατί μαζί μου θα περνούσε πολύ ωραία. Ξέρεις ότι μου αρέσει η διασκέδαση, είμαι πολύ καλή παρέα, οι αναζητήσεις μου μου έχουν δώσει βάθος στην προσωπικότητά μου και μαζί μου θα μπορούσε να εκφράσει και να ζήσει συναισθήματα που ίσως δεν θα είχε τη δυνατότητα να το κάνει με άλλον άντρα.

-Ακριβώς, μου είπε, για άλλη μια φορά, δηλαδή, θα ένιωθε ενεργειακά ότι μαζί σου θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η ενέργειά της περισσότερο και θα έβγαινε κερδισμένη από αυτή τη σχέση -με την ενεργειακή έννοια του όρου-, ότι δηλαδή θα εξέφραζε και θα ανέπτυσσε ποιότητες από την εμπειρία μαζί σου που θα την ωφελούσαν και θα την εξέλισσαν σαν άτομο.

-Χμ, πολύ ενδιαφέρουσα η οπτική σου παρατήρησα, ενώ ταυτόχρονα ήμουν ανυπόμονος να ακούσω και άλλα.

-Και πώς θα ήξερε ότι έτσι έχουν τα πράγματα αγαπητέ μου αναζητητή;

-Μα δεν είπαμε ότι θα το ένιωθε;

-Ναι, το είπαμε, αλλά καμιά φορά αυτό δεν είναι αρκετό και θέλουμε μια έξτρα επιβεβαίωση.

-Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι...

-Θα το ήξερε και θα το αντιλαμβανόταν από την έλξη που θα ασκούσες και σε άλλες γυναίκες, γιατί έτσι θα ένιωθε υποσυνείδητα ότι, αφού γοητεύεις και άλλες γυναίκες, τότε σίγουρα είσαι γοητευτικός και δεν κάνει λάθος, όπως ακριβώς είχες κρίνει και εσύ γι’ αυτήν από το ενδιαφέρον των άλλων αντρών γι’ αυτήν.

Πραγματικά, αυτή η καινούργια προσέγγιση του νόμου της έλξης είχε αρχίσει να με συναρπάζει και ανυπομονούσα να δω πού θα καταλήξει... Ξέρετε, η ανυπομονησία είναι αιώνιο κουσούρι του αναζητητή, θέλει τα πάντα γρήγορα και από τον πιο κοφτό δρόμο - γι’ αυτό και μένει πολλά χρόνια τελικά αναζητητής!

-Και αφού έχετε ξεκαθαρίσει εσωτερικά και οι δυο ότι έχετε ενδιαφέρον ο ένας για τον άλλον, τώρα πρέπει να προσεγγιστείτε, έτσι δεν είναι; με ρώτησε.

-Βέβαια, του είπα, έρωτας χωρίς προσέγγιση δεν γίνεται! Sorry αγαπητοί φίλοι, αλλά οι θεωρίες περί πλατωνικού έρωτα δεν με απασχόλησαν ποτέ... ήμουν πάντα υπέρ του χειροπιαστού!

-Άρα ξεκινάτε αυτό που λέμε φλερτ έτσι δεν είναι;

-Έτσι είναι.

-Και τι είναι σημαντικό στο φλερτ;

-Εύκολη ερώτηση για μένα, γιατί χωρίς να θέλω να παινευτώ, πλέον, στην ηλικία των 36 ετών –που ήμουν τότε- μπορούσα να καταθέσω μια, θεωρώ, αξιόπιστη γνώμη για το πώς γίνεται το πετυχημένο φλερτ. Και ο βασικός κανόνας του φλερτ είναι να δείχνεις ενδιαφέρον, όχι όμως τόσο έντονο που να σε βάλει σε μειονεκτική θέση, δηλαδή να μην εκπέμψεις στο φλερτ σου ότι το έχεις ανάγκη και «καίγεσαι» γι’ αυτό.

-Μπράβο, μου απάντησε, έτσι ακριβώς, γιατί εάν τον επιδιώξεις το στόχο μετά μανίας ή απελπισίας, ο «στόχος» ενεργειακά αντιλαμβάνεται ότι τον έχεις ανάγκη, δηλαδή βρίσκεσαι σε χαμηλότερη ενεργειακή θέση, άρα τον βλέπεις ως σανίδα σωτηρίας, πράγμα που γι’ αυτόν δεν είναι το καλύτερο, γιατί αφού είσαι σε έλλειψη και έχεις ανάγκη να πάρεις, το πιο πιθανό είναι ότι δεν έχεις και πολλά να δώσεις, άρα η συνθήκη της καλύτερης αξιοποίησης μέσω εσού πάει περίπατο, και το αντιλαμβάνεται αυτό ο στόχος σε ενεργειακό επίπεδο και αντί να προσελκύεται απωθείται!

Εδώ, μου εξήγησε, είναι το σημείο που παθαίνει συντριβή η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων στη διαδικασία της συνειδητής δημιουργίας. Επειδή δεν καταλαβαίνουν την ενέργεια, προσπαθούν να επιβάλουν απελπισμένα την επιθυμία τους με τη δύναμη της θέλησης (ανάγκης, εγώ θα έλεγα) και, ενώ αρχικά νιώθουν ότι έτσι ελέγχουν τα πράγματα, στην πραγματικότητα η ελκτική τους ενέργεια μετατρέπεται σε απωθητική δύναμη, με αποτέλεσμα και να εξαντλούνται ενεργειακά και ν’ απογοητεύονται, αλλά και να έχουν πενιχρά αποτελέσματα.

Τα μάτια μου είχαν καρφωθεί πάνω στο δάσκαλο και ήταν σαν να τον άκουγα με όλο μου το είναι, όχι μόνο με τ’ αυτιά μου. Η κάθε του λέξη πήγαινε κατευθείαν στο πιο βαθύ σημείο του μυαλού μου και εντυπωνόταν έντονα…

Τότε ο δάσκαλος μού έριξε μια ματιά και μου απεύθυνε άλλη μια ερώτηση:

-Και ας υποθέσουμε ότι έχεις καταφέρει να είσαι αποτελεσματικός στο αρχικό σου φλερτ και έχεις κινήσεις το ενδιαφέρον του στόχου σου και αυτός έχει προσελκυθεί προς εσένα. Πιστεύεις ότι μόνο το αρχικό επιτυχημένο σου φλερτ θα σου εξασφαλίσει στα σίγουρα τη σταθεροποίηση του στόχου σου στη ζωή σου;

Καταλάβαινα από το ύφος της ερώτησης ότι η απάντηση είναι πως δεν αρκεί μόνο το αρχικό επιτυχημένο φλερτ για την ολοκλήρωση της επιτυχίας με το στόχο, αλλά δεν ήξερα το γιατί και η ουσία όλης της ερώτησης ήταν σ’ αυτό το γιατί.

-Ίσως αρκεί ίσως και όχι... απάντησα με αρκετή δόση διπλωματίας έτσι ώστε ν’ αποφύγω τις κακοτοπιές της ερώτησης.

-Στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν αρκεί, συμπλήρωσε ο δάσκαλος με πολύ ξεκάθαρο τόνο στη φωνή του,

για να συνεχίσει: πρέπει στη συνέχεια να γνωρίζεις πώς θα καθοδηγήσεις το στόχο σου με επιδέξιο τρόπο έτσι ώστε αυτός να μην παρασυρθεί από τη γοητεία άλλων ανταγωνιστών αλλά και να μην προσκρούσει σε τυχόν «αντικειμενικά» ανυπέρβλητα εμπόδια που στην πράξη θα ακυρώσουν την προοπτική να μείνει ο στόχος μαζί σου.

Ξαφνικά στο μυαλό μου πέρασαν αστραπιαία σαν σε κινηματογραφική ταινία, αναμνήσεις από αρκετές περιπτώσεις όπου είχα ένα επιτυχημένο φλερτ και θεωρούσα ότι είχε δρομολογηθεί οριστικά και θετικά η συνέχειά του, για να ανακαλύψω λίγο αργότερα ότι για κάποιο «ανεξήγητο λόγο» (για την τότε λογική και την κατανόησή μου) ο στόχος υπαναχωρούσε γιατί απλά προέκυπταν «κάποιοι λόγοι»... και εγώ θεωρούσα ότι δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο, οπότε συμβιβαζόμουν με την ιδέα της μη θετικής τελικής κατάληξης του φλερτ.

Λαχταρούσα εκείνη τη στιγμή όσο τίποτα άλλο να μάθω επιτέλους τι ήταν αυτό που δεν καταλάβαινα μέχρι τότε στο όλο θέμα...

-Θα πρέπει να καταλάβεις μου είπε, ότι ο γήινος κόσμος, αυτόν που αποκαλείς matrix, είναι μια γιγαντιαία ενεργειακή κατασκευή, η οποία έχει τρομερή ενεργειακή ισχύ και σε καμία περίπτωση δε μπορείς να την αγνοήσεις αλλά ούτε και να συγκρουστείς μαζί της μετωπικά, γιατί θα σε εξοντώσει ή στην καλύτερη περίπτωση θα σε εξουθενώσει. Εάν δεν γνωρίζεις πώς να κινηθείς μέσα στο matrix, τις πιο πολλές φορές θα προσκρούσεις σε εμπόδια που δεν θα ξέρεις πώς να τα ξεπεράσεις. Ο γήινος κόσμος που ζούμε είναι κάτι σαν ενεργειακός λαβύρινθος που η άγνοια των κανόνων κυκλοφορίας του μπορεί να σε καταδικάσει. Εάν όμως γνωρίζεις πώς λειτουργεί μπορείς να τον χρησιμοποιήσεις προς όφελός σου!

Θα πρέπει να καταλάβεις ότι από τη στιγμή που ζούμε σ’ αυτόν τον κόσμο αποτελούμε μέλη αυτής της ενεργειακής δομής που και μας επηρεάζει αλλά και συμμετέχουμε ενεργειακά στον εφοδιασμό της με καινούργια ενέργεια. Τις περισσότερες φορές αυτό γίνεται εν αγνοία της πλειοψηφίας των ανθρώπων αλλά η ουσία είναι ότι γίνεται. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ήδη συμμετέχουμε στους κανόνες του παιχνιδιού όπως αυτό εξελίσσεται μέσα στο matrix.

Και όπως κάθε λαβύρινθος, γι’ αυτούς που δεν έχουν ένα χάρτη με τις διαδρομές του αποτελεί μια εξίσωση που δεν μπορεί να λυθεί, ενώ γι’ αυτούς που έχουν ένα τέτοιο χάρτη αποτελεί ευκαιρία για ένα υγιεινό περίπατο!

Έτσι όταν γνωρίζεις τους κανόνες πλοήγησης μέσα στο matrix, έχεις γνώση από ποιούς δρόμους να οδηγήσεις το στόχο σου, έτσι ώστε γρήγορα και με ασφάλεια να έρθει σε σένα. Και ακόμα, γνωρίζεις ποιους δρόμους ν’ αποφύγεις στους οποίους καραδοκούν «ανταγωνιστές» έτοιμοι να σου βάλουν εμπόδια (τις περισσότερες φορές όχι ηθελημένα, αλλά η ουσία είναι ότι θα σου βάλουν) ή απλά ποιοι δρόμοι είναι αδιέξοδοι και γεμάτοι εμπόδια και αρνητικές συνθήκες για τις υλοποιήσεις σου.

Ήταν η πρώτη στιγμή μετά από πολύ ώρα που δεν είχα να πω τίποτα. Μόνο μια σκέψη είχε αρχίσει να μου περνάει από το μυαλό όλο και πιο έντονα, και αυτή ήταν ότι είχα αρχίσει να αντιλαμβάνομαι πλέον διαφορετικά την όλη ιστορία της συνειδητής δημιουργίας...

Μα εάν όλη η ιστορία της συνειδητής δημιουργίας είναι μια προσομοίωση της τέχνης της σαγήνης, είναι δηλαδή κάτι σαν το ερωτικό παιχνίδι, αυτό έβαζε την όλη ιστορία σε άλλο πλαίσιο - ένα πλαίσιο που ο καθένας θα μπορούσε να καταλάβει και να βάλει σε εφαρμογή, παίζοντας ένα απολαυστικό παιχνίδι, αντί για το «πρέπει να στρωθώ να κάνω συνειδητή δημιουργία» που ισχύει σήμερα...

Κι όλα αυτά, φίλοι μου, ήταν ελάχιστα μπροστά σε όσα μου αποκάλυψε ο δάσκαλος και με δίδαξε στη συνέχεια! Δεν μπορείτε να φανταστείτε την έκπληξή μου, όταν διαπίστωσα ότι, πέρα από τα περί σαγηνέματος της ενέργειας, υπήρχε μια ολόκληρη σειρά από άλλα πρωτόγνωρα και συγκλονιστικά μυστικά που μου φανέρωσε ο δάσκαλος πάνω στην τέχνη της συνειδητής δημιουργίας – μυστικά που ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακά, που άλλαζαν ριζικά την όλη εικόνα που είχα μέχρι τότε, και που με έκαναν από τη μια να τρελαίνομαι για τον πολύτιμο χρόνο που είχα χάσει στη ζωή μου, και από την άλλη να νιώθω πολύ τυχερός που τώρα, επιτέλους, ξυπνούσα από τον ύπνο της άγνοιας! Γι’ αυτό, πιστέψτε με, σας θεωρώ πολύ τυχερούς, φίλοι μου, που τώρα σας δίνετε η ευκαιρία να πάρετε μαζεμένη όλη αυτή τη γνώση...

Τέλος πάντων, για να επανέλθω στην αφήγησή μου, δεν μπορούσα να συγκρατήσω τον ενθουσιασμό και την επιθυμία μου να συστηματοποιήσω όλη αυτή τη νέα γνώση. Έτσι, πήρα την απόφαση να το συζητήσω με το δάσκαλο. Και όταν τον συνάντησα με σκοπό να τον πιέσω γι’ αυτό, πριν προλάβω ν’ ανοίξω το στόμα μου, σαν να διάβασε την σκέψη μου μού είπε:

-Το ξέρω, θέλεις τώρα να μου ζητήσεις πώς μπορεί όλη αυτή η γνώση να δοθεί μ’ ένα σύστημα που να μπορεί να εφαρμοσθεί απλά και αποτελεσματικά.

-Πού το κατάλαβες; του απάντησα. Αυτός γέλασε και αποκρίθηκε

-Μάλλον έχει έρθει η στιγμή...

Το επόμενο χρονικό διάστημα βρισκόμασταν πολύ τακτικά και είχε αρχίσει να μου δίνει όλη τη γνώση, συστηματοποιημένη και φιλτραρισμένη μέσα από μια εντελώς νέα και εκπληκτική στην αποτελεσματικότητά της οπτική...

Έτσι, μου δίδαξε το σύστημα «Μορφογένεσις», που όπως μου εξήγησε αλλά και όπως αποκαλύπτουν οι λέξεις που συνθέτουν την ονομασία του, είναι ο επιστημονικός τρόπος για να κατανοήσει κάποιος τον τρόπο με τον οποίο γεννιέται η οποιαδήποτε μορφή υπάρχει είτε στα ανώτερα είτε στα κατώτερα πεδία.

Και αφού κάποιος κατανοήσει αυτή τη γνώση και το πώς λειτουργεί αυτή, μπορεί να τη χρησιμοποιήσει για να δημιουργήσει ο ίδιος μορφές (δηλαδή να επιτύχει οποιουσδήποτε στόχους) στη ζωή του.

Εγώ ανέλαβα την δέσμευση απέναντί του να την καταγράψω και να φροντίσω να γίνει αυτή η γνώση ευρύτερα γνωστή, γιατί όπως μου είπε η ανάγκη της εποχής για ανατροπή βασικών περιορισμών του γήινου matrix είναι μεγάλη και μάλλον δεν έχουμε πολύ χρόνο στη διάθεσή μας, ούτε την πολυτέλεια η οποιαδήποτε γνώση να μένει στην κατοχή μόνο λίγων ανθρώπων. Αυτά τα τελευταία δεν τα πολυκατάλαβα και τον ρώτησα για περισσότερες εξηγήσεις, αλλά λακωνικός όπως πάντα μου είπε «κάνε αυτό που ανέλαβες να κάνεις με τον καλύτερό σου τρόπο και έχε εμπιστοσύνη ότι αυτό που πρέπει να ξέρεις θα το ξέρεις τη στιγμή που πρέπει».

Να σας πω την αλήθεια, αυτού του είδους τις απαντήσεις που συνήθως δίνουν οι πνευματικοί δάσκαλοι απλά τις σιχαίνομαι, γιατί με την απάντησή τους, αντί να σου λύσουν την απορία  σου δημιουργούν και άλλες... Τέλος πάντων, απλά είχα αποκτήσει την εμπειρία από τα τόσα χρόνια της εσωτερικής μου αναζήτησης, που μου επέτρεπε να γνωρίζω ότι δεν πρέπει να επιμείνω να ρωτάω.

Αλλά πλέον, μέσα από την τριβή μου από τη χρήση αυτής της γνώσης, είχα και έναν άλλο λόγο προσωπικό που ήθελα πλέον αυτή η γνώση να γίνει ευρέως γνωστή και αυτός ήταν τα αποτελέσματα που αποκόμισα από τη χρήση της...

Μέχρι τα 37 μου χρόνια, η ζωή μου ήταν σχετικά καλή, με την έννοια ότι είχα μια καλή δουλειά και γενικά τα ψιλοβόλευα σε όλους τους τομείς της ζωής μου... αλλά είχα ένα κρυφό παράπονο ότι δεν ζούσα τη ζωή που ονειρευόμουν, δεν ήταν η ζωή μου ένα έργο τέχνης που εγώ θα καλλιτεχνούσα, παρά ήταν μια συμβατική ζωή που ήταν εστιασμένη στην καλύτερη δυνατή επιβίωση! Ένιωθα ότι δεν αξιοποιούσα στο μέγιστο το δυναμικό που μου είχε εμπιστευτεί ο Δημιουργός και αυτό κατά την γνώμη μου είναι ύψιστη αμαρτία...

Και τότε ήταν που αποφάσισα ότι έπρεπε να ζήσω μια ζωή αξιοποίησης του δυναμικού μου στο έπακρο. Το πώς; Εμπιστεύτηκα και χρησιμοποίησα τη γνώση που είχα αποκομίσει από το σύστημα «Μορφογένεσις» και η ζωή μου άλλαξε δια παντός και έτσι ξέρω πλέον από πρώτο χέρι την αποτελεσματικότητα της γνώσης.

Στα σαράντα μου χρόνια πλέον, η παλιά συμβατική μου δουλειά αποτελεί παρελθόν εδώ και τρία χρόνια, χωρίς ούτε μια στιγμή να κοιτάξω πίσω μετανοιωμένος, γιατί πολύ απλά ασχολούμαι με αυτό που αποτελούσε τον κρυφό πόθο της καρδιάς μου και, ξέρετε κάτι, το παράξενο είναι ότι δεν ήξερα ότι αυτός ήταν ο πόθος της καρδιάς μου πριν χρησιμοποιήσω αυτή τη γνώση. Όπως θα δείτε και στη συνέχεια, η γνώση της υλοποίησης των στόχων μπορεί με πολύ μεγάλη επιτυχία να χρησιμοποιηθεί για να σου αποκαλύψει το έργο της ζωής σου που ίσως έχεις πολύ βαθιά κρυμμένο στην καρδιά σου. 

Όσο για τα μέσα (χρήματα, ανθρώπους, σχέδια, ευκαιρίες κτλ) που χρειάζεσαι για να επιτύχεις οποιοδήποτε σχέδιο, η γνώση του συστήματος της υλοποίησης των στόχων εφαρμόζεται με την ίδια αποτελεσματικότητα σε όλα τα παραπάνω.

Πλέον η λέξη επιτυχία είναι η μόνιμη κατάσταση στη ζωή μου, η οποία ορίζεται ως εξής: έχω την οικονομική ευημερία και κάνω αυτό που λατρεύω, και καθημερινά η χρήση του χρόνου μου, μου αφήνει μια αίσθηση πληρότητας που όμοιά της δεν είχα ξαναβιώσει ποτέ σε τόσο μεγάλη διάρκεια και έκταση. Υποπτεύομαι ότι μάλλον αυτό πρέπει να ήταν, όταν παλαιότερα έψαχνα μανιωδώς γι’ αυτό που αποκαλούσα ευτυχία!!!

Όπως καταλαβαίνετε από τα παραπάνω, ανέλαβα τη δέσμευσή μου απέναντι στο δάσκαλο για γνωστοποίηση της γνώσης με μεγάλη μου ευχαρίστηση, γιατί απλά ήθελα να μοιραστώ τη χαρά μου και τις ευλογίες που έλαβα με περισσότερους ανθρώπους. 

Έτσι λοιπόν κατέγραψα όλες τις διδασκαλίες όπως μου τις έδωσε, και να, είμαι εδώ σήμερα και παρουσιάζω αυτή τη γνώση μέσα από ένα ολοκληρωμένο σύστημα.

Αυτόν ήταν το ξεκίνημα του συναρπαστικού ταξιδιού μου στο Μορφογένεσις και είμαι σίγουρος ότι θα είναι το ίδιο συναρπαστικό και για εσάς αγαπητοί μου φίλοι αλλά και συνοδοιπόροι στον όμορφο κόσμο της συνειδητής δημιουργίας και εσωτερικής  αναζήτησης!!!










active³ 5.0 · © 2000 - 2015 IPS Ltd · Όροι χρήσης