English

Εσωτερικός Κριτής και συνειδητή δημιουργία



123123

 

Πολλοί άνθρωποι στην προσπάθεια τους και αναζήτηση για ένα σύστημα αποτελεσματικής συνειδητής δημιουργίας ή εσωτερικής ανάπτυξης έχουν δοκιμάσει κάποιο σύστημα ή κάποια τεχνική που τους φαινόταν ότι τους ταιριάζει και πράγματι αρχικά είχαν κάποια αποτελέσματα που μάλιστα τους ενθουσίασαν και ένιωθαν σαν να ξεπέρασαν μια και καλή τους παλιούς τους περιορισμούς και μπλοκαρίσματα. 


 

 

Και ενώ η όλη αναζήτηση είναι απόλυτα θετική και έτσι πρέπει να γίνεται, οι εκπαιδευόμενοι ή αναζητητές θα έχουν προσέξει ότι μόλις περνάει το αρχικό κύμα του ενθουσιασμού και η πρώτη πολύ δυνατή ενεργειακή αίσθηση, τα πράγματα σιγά σιγά αρχίζουν ν’ ατονούν και μοιάζει ο εκπαιδευόμενος σα να επιστρέφει σιγά σιγά στην πρότερη κατάσταση. Όταν λέμε πρότερη κατάσταση, δεν εννοούμε ότι ξαναδημιουργεί το μπλοκάρισμα ή ότι ακυρώνει τη δουλειά που έκανε, αλλά μοιάζει να επιστρέφει σ’ ένα καθεστώς αμφιβολίας.

 Αρχίζει και έχει σκέψεις του τύπου «ότι μάλλον αυτό που συνέβη δεν θα διαρκέσει πολύ και ότι θα ξαναεπιστρέψει στην παλιά κατάσταση», «ότι είναι τύπος που τελικά δεν τα καταφέρνει», «ότι είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό τελικά» κτλ. Μοιάζει σαν το παράθυρο της «απελευθέρωσης» που είχε επιτευχθεί με την άσκηση ν’ αρχίζει σιγά σιγά να θολώνει.

Γιατί συμβαίνει όμως αυτό; Η απάντηση είναι ότι έχει αρχίσει και αναλαμβάνει πάλι τα ηνία αυτός που συνήθως τα κρατάει στο μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής μας ζωής. Το όνομά του είναι Εσωτερικός Κριτής (Inner Critic).



Ο Εσωτερικός Κριτής πέρα από την ψυχολογική κόλαση που μπορεί να δημιουργήσει σε ατομικό επίπεδο είναι επίσης ίσως ο πιο σημαντικός ατομικός εσωτερικός παράγοντας που επηρεάζει τη διαδικασία της συνειδητής δημιουργίας (υπάρχουν φυσικά και οι εξωτερικοί παράγοντες που υπερβαίνουν την ατομικότητα του επίδοξου κατασκευαστή πραγματικότητας. Για καλύτερη κατανόηση δες το κείμενο κλειδί «γιατί ότι σου έχουν πει για το νόμο της έλξης δεν είναι αρκετό»).



Έτσι είναι υψίστης σημασίας στην τέχνη της συνειδητής δημιουργίας να γίνει όσο το δυνατόν καλύτερα κατανοητό το πώς δουλεύει ο Εσωτερικός Κριτής (για την αντιμετώπιση του και τροποποίηση του στο σύστημα Μορφογένεσις υπάρχουν πολύ αποτελεσματικές πρακτικές ταυτόχρονα με την επιδέξια καθοδήγηση που δίνεται έτσι ώστε ο εκπαιδευόμενος τον Εσωτερικό Κριτή σύντομα να τον μετατρέψει σε φιλική δύναμη πολύτιμη για την επίτευξη των σκοπών και των στόχων του).



Το υποσυνείδητο είναι ο πιστός υπηρέτης που πραγματοποιεί ότι του ζητηθεί από τον συνειδητό νου. Βέβαια ξέρουμε ότι δεν πραγματοποιείται κάθε συνειδητή σκέψη που έχουμε, αλλά φαίνεται σαν να γίνεται μια επιλογή και να προωθούνται προς πραγματοποίηση μόνο οι σκέψεις που έχουν κριθεί σημαντικές και πιστευτές. Ποιος κάνει την επιλογή αυτή; Όπως έχετε ήδη υποψιαστεί ο Εσωτερικός Κριτής. Αυτή είναι η κύρια δουλειά του, να ελέγχει την κίνηση από και προς το υποσυνείδητο. Με ποια κριτήρια κάνει αυτή τη δουλειά; Με το σύστημα αξιών-πεποιθήσεων που έχει δημιουργήσει σε όλη του τη ζωή.



Έτσι, ανάλογα με την ανατροφή του, τις επιρροές από οικογένεια, κοινωνία, θρησκεία, πολιτικό & οικονομικό σύστημα κτλ έχει δημιουργήσει ένα σύστημα αξιών, μια εσωτερική «Νομοθεσία» με βάση την οποία κρίνεται τι θα επιτραπεί να περάσει στο υποσυνείδητο και τι όχι. Όπως επίσης τι θα επιτραπεί από το υποσυνείδητο να έρθει στην επιφάνεια της επίγνωσης του συνειδητού νου.



Με βάση την ιεράρχηση της εσωτερικής νομοθεσίας οι πιο σημαντικές πεποιθήσεις είναι συνήθως οι πιο παλιές που πλέον από την πολύ εξοικείωση μαζί τους έχουν περάσει σε κατάσταση αυτόματου πιλότου και βρίσκονται σχεδόν μόνιμα τοποθετημένες στο υποσυνείδητο. Γι’ αυτό πολλές φορές υπάρχει η παρανόηση ότι το υποσυνείδητο είναι υπεύθυνο γι’ αυτές, πχ λέμε οι υποσυνείδητες πεποιθήσεις σου. Αυτό δεν είναι ακριβώς σωστό, απλά τονίζει ότι ο Εσωτερικός Κριτής τις αναγνωρίζει τόσο σημαντικές που τις έχει μόνιμα τοποθετημένες σε αυτό προς υλοποίηση. Αυτές δηλαδή τις πεποιθήσεις που μόνιμα υλοποιεί στη ζωή του ο ανεκπαίδευτος άνθρωπος. Το υποσυνείδητο αυτό καθαυτό από τη φύση του είναι ουδέτερο, δεν επιλέγει πεποιθήσεις.



Ο Εσωτερικός Κριτής είναι αυτός που διεξάγει όλον τον έλεγχο. Αυτός είναι και ο λόγος που η ύπνωση, τα υποσυνείδητα μηνύματα, υποβολές και λοιπές μέθοδοι που κυρίως προσπαθούν να «κοιμήσουν» το συνειδητό νου, δηλαδή να παρακάμψουν τον Εσωτερικό Κριτή και να προγραμματίσουν απευθείας το υποσυνείδητο, δεν έχουν επιτυχία, τουλάχιστον με μεγάλη σταθερότητα και μονιμότητα. Δεν είναι τόσο ότι αποτυγχάνουν να φτάσουν στο υποσυνείδητο και να περάσουν το πρόγραμμα εκεί. Αλλού είναι το πρόβλημα. Όλες αυτές οι μέθοδοι με τη χαλάρωση, την απαλή μουσική, τη διήγηση χαλαρωτικών ιστοριών που σε μεταφέρουν σε μια άλλη κατάσταση, κτλ, με πάρα πολύ επιτυχία, καταφέρνουν να κοιμήσουν προσωρινά τον Εσωτερικό Κριτή και να περάσουν τον προγραμματισμό που θέλουν.



Το πρόβλημα όμως είναι ότι το υποσυνείδητο, αμέσως μετά, θα πάει να κάνει αυτό που του ζητάει ο νέος προγραμματισμός ή οι υποβολές, θετικές βεβαιώσεις κτλ., δηλαδή θα φέρει στην επιφάνεια το νέο μήνυμα. Τότε όμως ο Εσωτερικός Κριτής έρχεται και αναλαμβάνει δουλειά αφού στον εξωτερικό κόσμο ζούμε και λειτουργούμε μέσω του συντονισμού που προσφέρει ο συνειδητός νους (και μια πολύ σημαντική του όψη είναι ο εσωτερικός κριτής) και ελέγχει το νέο μήνυμα, το κρίνει εάν είναι συμβατό ή όχι με την «Νομοθεσία» και αποφασίζει άμεσα εάν θα επιτρέψει να συνεχιστεί η επιρροή του ή να το απορρίψει τελείως ή να το αφήσει να υπάρχει, μειώνοντας όμως σημαντικά τη δύναμή του και στην ουσία το καθιστά ανενεργό.



Για να χρησιμοποιήσουμε ένα παράδειγμα, φανταστείτε ότι χρησιμοποιείτε κάποια μέθοδο και παρακάμπτετε προσωρινά τον Εσωτερικό Κριτή (πάντα μόνο προσωρινά μπορεί να παρακαμφθεί, γιατί από τη φύση του η δουλειά του είναι να ελέγχει, εκτός και εάν κάποιος μπορεί μόνιμα να είναι σε κατάσταση τροποποιημένης συνείδησης, κάτι εξαιρετικά δύσκολο για τον συνηθισμένο άνθρωπο) και δίνετε μια υποβολή (suggestion) στον εαυτό σας. Για παράδειγμα «είμαι πλούσιος/α, βιώνω τη ζωή με μια αίσθηση πλούτου και αφθονίας και είμαι απόλυτα σίγουρος/η και έχω εμπιστοσύνη ότι πάντοτε θα έχω αφθονία χρημάτων» ή κάτι τέτοιο.



Στο τέλος της άσκησης έχετε μια αίσθηση ανύψωσης και πραγματικά νιώθετε την αλήθεια της νέας κατάστασης. Δηλαδή είστε σε μια κατάσταση τροποποιημένης συνειδητότητας (state of altered consciousness) όπου νιώθετε πλούσιοι. Έτσι, με αυτή την αίσθηση πηγαίνετε ν’ αγοράσετε κάτι που θέλατε για τον εαυτό σας καιρό τώρα, αλλά διστάζατε γιατί δεν θεωρούσατε ότι η οικονομική σας κατάσταση το επέτρεπε. Τότε θ’ αναλάβει δράση ο Εσωτερικός Κριτής και θα σου πει «τι πας να κάνεις, τα λεφτά δεν θα μας φτάσουν ή δεν πρέπει να κάνεις την αγορά για τον χ, ψ, ω λόγο.».

 

Εάν είστε στην κατάσταση τροποποιημένης συνειδητότητας, δηλαδή ο Εσωτερικός Κριτής είναι μισοκοιμισμένος και δεν έχει προλάβει να αναλάβει πλήρως τα καθήκοντά του θα την κάνετε την αγορά. Εάν όμως έχει προλάβει να «συνέλθει» θα σας εμποδίσει. Ή εάν συνέλθει αφού η αγορά έχει γίνει, θα σας δημιουργήσει τύψεις και ενοχές (είναι η περίφημες ενοχές του αγοραστή που όλοι έχουμε βιώσει κατά καιρούς μετά από ενθουσιώδεις αγορές).

Γι’ αυτό και οι διαφημιστές προσπαθούν μέσω της διαφήμισης να επιδράσουν άμεσα και έντονα, δηλαδή να δημιουργήσουν τεχνητά μια κατάσταση ενθουσιασμού για το προϊόν (μέσω του ενθουσιασμού βάζουν τον καταναλωτή σε κατάσταση τροποποιημένης συνειδητότητας, δηλαδή αναστέλλουν προσωρινά τον Εσωτερικό Κριτή).

Όλοι έχουμε την εμπειρία του κλίματος που δημιουργείται π.χ. στα εμπορικά κέντρα την περίοδο των Χριστουγέννων με την εορταστική μουσική και το στολισμό. Στην ουσία αυτό που γίνεται είναι μια οργανωμένη προσπάθεια για να σε βάλουν σ’ ένα κλίμα χαράς και ενθουσιασμού (δηλ τροποποιημένης συνειδητότητας), με σκοπό φυσικά όχι τόσο να γίνουν οι καταναλωτές ευτυχισμένοι αλλά περισσότερο να ανασταλεί η λειτουργία του Εσωτερικού Κριτή και έτσι ν’ ανοίξουν τα πορτοφόλια πιο εύκολα.

Επίσης οι διαφημιστές γνωρίζουν ότι η αναστολή του Εσωτερικού Κριτή είναι προσωρινή και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα ελέγξει την επιρροή που ασκεί η διαφήμιση ή θα δεχτεί κάποια άλλη επιρροή και θ’ αποσπαστεί, γι’ αυτό και την διαφήμιση την επαναλαμβάνουν συνέχεια επενδύοντας τεράστια ποσά σε αυτή.

Και εάν για τους διαφημιστές έστω και ένα προσωρινό διάστημα αναστολής του Εσωτερικού Κριτή είναι παράθυρο ευκαιρίας για να επιτευχθεί η πώληση των προϊόντων που προωθούν, για την εσωτερική αλλαγή που θα έχει μόνιμο χαρακτήρα η προσωρινή μόνο αναστολή του Εσωτερικού Κριτή δεν είναι καθόλου αρκετή.

Εάν ήταν μια υποβολή να διατηρούνταν στο υποσυνείδητο με μια μόνο φορά, οι διαφημιστές δεν θα είχαν κανένα λόγο να επαναλάβουν και να ανανεώνουν τις διαφημίσεις τους και να δαπανούν όλα αυτά τα χρήματα. Αυτή είναι η αλήθεια και η εξήγηση για το τι συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους που παρακολουθούν πχ ένα σεμινάριο συνειδητής δημιουργίας ή πλούτου κτλ, νιώθουν εμπνευσμένοι ίσως βάζουν και κάποια πράγματα σε εφαρμογή όσο η επήρεια του σεμιναρίου είναι έντονη αλλά σύντομα δεν μπορούν να συνεχίσουν στον ίδιο ρυθμό και επιστρέφουν στη συνηθισμένη τους κατάσταση. Νιώθουν «από μέσα τους» (όσο παράξενο και να φαίνεται αυτό) ότι με την εφαρμογή των καινούργιων πληροφοριών από το σεμινάριο έχουν απομακρυνθεί πολύ από την «πραγματική τους ταυτότητα». Και ενώ λογικά θέλουν να παραμείνουν στην νέα κατάσταση της αλλαγής που βιώνουν έστω και σύντομα, τελικά αυτό δεν συμβαίνει για μεγάλο χρονικό διάστημα όπως «λογικά» επιθυμούν και επιστρέφουν στη συνηθισμένη τους «ταυτότητα».


 

 

Ο λόγος που δε γίνεται αυτό είναι η λειτουργία του Εσωτερικού Κριτή όπως την εξηγήσαμε πιο πάνω που είναι και ο ίδιος λόγος που όλες οι μέθοδοι για προσωπική αλλαγή που βασίζονται στην παράκαμψη του Εσωτερικού Κριτή τελικά δεν επιφέρουν μόνιμες αλλαγές, παρά μόνο αλλαγές οι οποίες ήταν ήδη κοντά σε αυτό που πίστευε ο Εσωτερικός Κριτής ως αληθινό.


 

 

Π.χ. εάν ήδη πιστεύετε ότι είστε εργατικό και δραστήριο άτομο και με προσόντα, εάν υποβάλλετε στον εαυτό σας την πεποίθηση ότι σας αξίζει να γίνετε διευθυντής στη δουλειά σας είναι κάτι που ο Εσωτερικός Κριτής δεν θα κοντράρει (μπορεί πχ να διακρίνει κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες από την άποψη των συνθηκών που επικρατούν εκείνη τη στιγμή στη δουλειά σας και έτσι να διατηρεί κάποιες αμφιβολίες αλλά την ουσία της υποβολή σας θα τη δεχθεί και θα την προωθήσει στο υποσυνείδητο για πραγματοποίηση). Το πρόβλημα είναι όταν θέλετε να κάνετε μια αλλαγή που είναι πολύ μακριά από αυτό που η Νομοθεσία του Εσωτερικού Κριτή πιστεύει ως αληθινό.



Επίσης συμβαίνει και κάτι άλλο που λειτουργεί παραπλανητικά πολλές φορές σε αρκετούς ανθρώπους και για να το διακρίνεις χρειάζεται να έχεις εμπειρία στο ζήτημα της προσωπικής αλλαγής και εξέλιξης. Όλες οι μέθοδοι που αναφέραμε παραπάνω, που ουσιαστικά αποσκοπούν στο να παρακάμψουν τον Εσωτερικό Κριτή, συνήθως εμφανίζουν επιτυχίες σε θέματα φοβιών (πχ αραχνοφοβία, φόβοι για άλλα ζώα, για το νερό, υψοφοβία κτλ) που ενώ επιφανειακά φαίνονται πολύ δύσκολες και έντονες, και η θεραπεία τους εντυπωσιάζει τους άλλους ανθρώπους που τις πληροφορούνται, ωστόσο ψυχολογικά είναι απλές και δεν είναι καθόλου περίπλοκες.



Εξηγώ τι εννοώ απλές. Μια αραχνοφοβία συνήθως είναι ένα παράλογο συμπέρασμα φυσικού κινδύνου (λόγω έντονης συναισθηματικής αντίδρασης) που απέκτησε κάποιος σε μικρή ηλικία αλλά ψυχολογικά δεν συνδέεται συνήθως με άλλες πλευρές της ζωής του ανθρώπου. Συνήθως για να αποκτηθεί μια τέτοια φοβία μια αρχική τραυματική εμπειρία, ένα μόνο τραυματικό γεγονός είναι αρκετά. Ο άνθρωπος όμως που έχει πχ αραχνοφοβία μπορεί κάλλιστα να νιώθει ότι είναι αξιαγάπητος και απόλυτα αποδεκτός από τους άλλους ανθρώπους και ότι η επιτυχία στα επαγγελματικά του είναι εύκολη και το μέλλον του θα είναι λαμπρό. Η φοβία του δεν τον εμποδίζει να νιώθει έτσι για τον εαυτό του, δεν υποσκάπτει την αυτοεκτίμησή του. Ενώ, αντίθετα, εάν κάποιος πχ έχει φόβο και νιώθει ντροπή να πλησιάσει άτομα του αντίθετου φύλου για να συνάψει ερωτικές σχέσεις μαζί τους, το πρόβλημα του είναι ψυχολογικά περίπλοκο και ας μη φαίνεται έντονο στην επιφάνεια.



Είναι θέμα που σχετίζεται με την αυτοεκτίμησή του, με το φόβο εάν θα λάβει αγάπη ή θα απορριφθεί, γεγονός που θα έχει περαιτέρω συνέπειες στην αυτοπεποίθησή και αυτοεκτίμησή του. Είναι γενικά ένα θέμα που έχει υψηλό βαθμό ρίσκου και «κινδύνου» για την ταυτότητα του ατόμου και την ψυχολογική του ύπαρξη. Αυτού του είδους τα προβλήματα συνήθως δεν αποκτούνται με μια μόνο ας πούμε τραυματική εμπειρία αλλά χτίζονται διαχρονικά και με αρκετά στρώματα που χρειάζεται να τα «ξεφλουδίσεις» όπως ένα κρεμμύδι για να απαλλαγείς από αυτά.



Να επισημάνω εδώ ότι και η πλειοψηφία των εθισμών ανήκει σε αυτή την κατηγορία των ψυχολογικά περίπλοκων περιπτώσεων γι’ αυτό και τις περισσότερες φορές μοιάζουν ανίκητοι. Το πρόβλημα στους εθισμούς δεν είναι ουσιαστικά το σύμπτωμα, που δυστυχώς από άγνοια είναι αυτό στο οποίο επικεντρώνονται αρχικά οι εξαρτημένοι αλλά το περίπλοκο ψυχολογικό κομμάτι από πίσω που συντηρεί τον εθισμό και τον κάνει σημαντική πηγή ψυχολογικής ικανοποίησης (υποσυνείδητης και αυτοκαταστροφικής) σε διαφορετικά επίπεδα της προσωπικότητας.



Το κομμάτι των εθισμών θα αποτελέσει μια ξεχωριστή περίπτωση που θα παρουσιάσουμε στα πλαίσια των εφαρμογών του 2ου επιπέδου που θα δοθούν και εκεί θα μπορούμε να πούμε περισσότερα.



Έτσι στην πρώτη περίπτωση ο Εσωτερικός Κριτής, μόλις εξετάσει μια υποβολή ότι οι αράχνες είναι ακίνδυνες για έναν ενήλικα, θα πειστεί σχετικά εύκολα αφού το θέμα είναι απλό μια και δεν συνδέεται με κάτι άλλο. Δέχεται εύκολα ότι η αράχνη δεν έχει το μέγεθος να τον βλάψει. Στην άλλη περίπτωση όμως, μια υποβολή του τύπου πχ «πλησιάζω άνετα τα άτομα του αντίθετου φύλου» δεν είναι απλή και έχει μεγάλο ρίσκο (ψυχολογικά), γι’ αυτό ο Εσωτερικός Κριτής θέλει πολύ περισσότερες αποδείξεις για να πειστεί ότι δεν κινδυνεύει και πως μπορεί να επιτρέψει την αλλαγή να γίνει και ν’ αφήσει τον έλεγχο που ασκεί γιατί οι συνέπειες είναι πολύ μεγαλύτερες για τον εαυτό από ψυχολογικής απόψεως.



Δυστυχώς για τους περισσότερους ανθρώπους τα σημαντικότερα θέματα πους τους απασχολούν ανήκουν στην κατηγορία των ψυχολογικά περίπλοκων και αυτού του είδους τις αλλαγές επιθυμούν να υλοποιήσουν στη ζωή τους, γι’ αυτό είναι απαραίτητο η αλλαγή να γίνει και σε γνωστικό, (cognitive)  συνειδητό επίπεδο, για να παραδώσει ο Εσωτερικός Κριτής μέρος του ασφυκτικού ελέγχου που ασκεί. Όσοι έχετε επιχειρήσει να επέμβετε μόνο σε υποσυνείδητο επίπεδο θα έχετε βιώσει από πρώτο χέρι τη δυσκολία του πράγματος και πόσο περιορισμένης αποτελεσματικότητας είναι μόνο αυτού του είδους η επέμβαση.



Καταλαβαίνετε τώρα γιατί και στο θέμα της συνειδητής δημιουργίας η αλλαγή πεποιθήσεων (παρόλο που είναι κρίσιμης σημασίας ζήτημα) δεν είναι κάτι το απλό αλλά είναι ένα περίπλοκο ζήτημα. Καμιά πεποίθηση δεν είναι από μόνη της αυθύπαρκτη ή ανεξάρτητη αλλά εντάσσεται σ’ ένα δίκτυο άλλων πεποιθήσεων που υποστηρίζουν την «ταυτότητα» του ατόμου όπως αυτή έχει δημιουργηθεί από το περιβάλλον (οικογενειακό και κοινωνικό) στο οποίο μεγάλωσε και ζει. Και ενώ όλοι καταλαβαίνουν λογικά ότι είναι προτιμότερο να έχουν μια πεποίθηση του τύπου «είμαι αξιαγάπητος και μου αξίζει η αφθονία» δυστυχώς μια τέτοια πεποίθηση δεν είναι μόνη της και ανεξάρτητη αλλά εντάσσεται στις περίπλοκες ψυχολογικά καταστάσεις όπου εκτός από οικονομικά θέματα εντάσσονται και συμπλέκονται ταυτόχρονα θέματα αποδοχής, αγάπης, αίσθημα του ανήκω σε μια ομάδα, ψυχολογικής ασφάλειας κ.α. και μια πιθανή αλλαγή στο θέμα της οικονομικής αντίληψης δεν αφορά στην ουσία μόνο τα οικονομικά αλλά βάζει σε κίνδυνο «αλλαγής» όλο το ψυχολογικό οικοδόμημα και την σταθερότητα του πως αντιλαμβάνεται συνολικά την πραγματικότητα το άτομο.  Για το ένστικτο η σταθερότητα στην αντίληψη της πραγματικότητας είναι ουσιαστικής σημασίας για την επιβίωση, γιατί σταθερότητα της πραγματικότητας σημαίνει ότι γνωρίζει με τι έχει να κάνει δηλαδή ποιους κινδύνους έχει ν’ αντιμετωπίσει και πώς να τους αποφύγει. Έτσι το ένστικτο που κύριος σκοπός του είναι η ασφάλεια και η επιβίωση δεν συναινεί τόσο εύκολα σε αλλαγές που είναι δυνατόν να μετατρέψουν την αντίληψη της πραγματικότητας από σταθερή σε πιο ρευστή (έστω και εάν αυτή η «σταθερή πραγματικότητα» δεν είναι και τόσο επιθυμητή από το λογικό μας νου). Μάλιστα για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα αυτές τις «προσπάθειες αλλαγής» τις περισσότερες φορές το ένστικτο  τις εκλαμβάνει επιθετικά και εχθρικά και αντιδρά ανάλογα. Όλο αυτό το σκηνικό συνθέτει μια εξαιρετικά πολύπλοκη κατάσταση στον ψυχολογικό μας κόσμο που βάζει τον ανεκπαίδευτο μόνιμα σε μια κατάσταση εσωτερικής διαμάχης σε σχέση με αυτό που επιθυμεί λογικά και αυτό που του επιτρέπει ο Εσωτερικός Κριτής να πραγματοποιήσει. Στην ουσία ο Εσωτερικός Κριτής είναι κατά κάποιο τρόπο η φωνή του ενστίκτου, γι’ αυτό και έχει μεγάλη συναισθηματική δύναμη (που την αντλεί από τη ζωτική δύναμη του ενστίκτου) στην επίδραση του επάνω μας. Εάν δεν υπήρχε αυτή η πολυπλοκότητα στις πεποιθήσεις και στους πραγματικούς σκοπούς που εξυπηρετούν από την άποψη της επιβίωσης θα ήταν πολύ εύκολο για όλους μας να υιοθετούμε ένα σετ επιθυμητών πεποιθήσεων και όλοι να είμαστε καλά χωρίς να υπάρχει η ανάγκη να καταφεύγουμε σε μεθόδους και τεχνικές αλλαγής των πεποιθήσεων. Αλλά δυστυχώς η αλήθεια είναι ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα.



Το συμπέρασμα είναι ότι για να αναπτύξει κάποιος την ικανότητα του στην τέχνη της συνειδητής δημιουργίας αλλά και να προωθήσει την ατομική του ανάπτυξη, ο Εσωτερικός Κριτής είναι ένα θέμα που πρέπει οπωσδήποτε να χειριστεί είτε του αρέσει είτε όχι. Η απροθυμία των περισσοτέρων ανθρώπων να ασχοληθούν με το ζήτημα (αν και αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα του) προέρχεται από το γεγονός ότι δεν ξέρουν το πως, δεν έχουν κάποιον να τους καθοδηγήσει επιδέξια, κάποιον που να γνωρίζει και να έχει την εμπειρία γιατί έχει περάσει και ο ίδιος από αυτή την διαδικασία.

Όταν όμως οι επίδοξοι κατασκευαστές πραγματικότητας καταφέρνουν τελικά να χειριστούν επιτυχώς το θέμα του Εσωτερικού Κριτή, η δημιουργική τους δύναμη αναμφισβήτητα πολλαπλασιάζεται.

Ο καλύτερος τρόπος όπως μας υποδεικνύουν τα χρόνια εμπειρίας επιτυχούς χρήσης του συστήματος Μορφογένεσις, είναι να κάνεις τον Εσωτερικό σου Κριτή πλήρη συνειδητό και συνεργάσιμο και στη συνέχεια να τον αναβαθμίσεις ποιοτικά (όπως εξηγείται πλήρως το πώς στο μάθημα bonus του δευτέρου επιπέδου της εκπαίδευσης του Μορφογένεσις) και στην ουσία έτσι να τον ενσωματώσεις πλήρως και συνειδητά στους στόχους σου αντί να προσπαθείς να τον παρακάμψεις με διάφορες μεθόδους ή να του επιτίθεσαι με άγνοια. Αυτή η τακτική εκτός από αντιπαραγωγική (όπως εξηγήθηκε το γιατί παραπάνω), μπορεί ν’ αποδειχθεί και καταστροφική αναλόγως το μέγεθος της αναμενόμενης και σίγουρης αντίδρασης του Εσωτερικού Κριτή (σε συνεργασία με το ένστικτο) στην «επίθεση» που του γίνεται (ακόμη και πρόκληση σοβαρής ασθένειας).

Δε χρειάζεται εχθρότητα και καταπίεση, το μόνο που χρειάζεται είναι σωστή Γνώση!

321321









active³ 5.0 · © 2000 - 2015 IPS Ltd · Όροι χρήσης